Het is bijna 1 juli, de datum waarvan in het coalitie akkoord tussen premier Netanyahu en Benny Gantz staat dat Netanyahu kan beginnen met het uitvoeren van zijn annexatieplannen.
Het aantal tegenstanders van deze plannen in Israël blijkt uit peilingen toe te nemen. Slechts 29% van de Israëlische bevolking steunt Netanyahu in dit ondernemen.
Er blijft zoveel onduidelijk over het plan dat de meeste critici in het Israëlische publieke debat meer in de war zijn dan bezorgd. De omvang van het plan kan betrekking hebben op slechts 3 % van de Westelijke Jordaanoever, inclusief alleen de bebouwde kom van Israëlische nederzettingen. Of op 30% inclusief land de Jordaan Vallei.
Voor- en tegenstanders kunnen het niet eens worden over hoe ze de zet moeten noemen. Is het “annexatie” of ” toepassen van soevereiniteit?” Gebruik de ene term en iemand antwoordt boos dat het de andere term moet zijn.
Pnina Sharvit Baruch werd geïnterviewd over deze problematiek en de risico’s die Israël daarmee loopt.
Haar kennis van de vele problemen die Israël op de Westelijke Jordaanoever heeft ondervonden – en gecreëerd -, kwesties van bezetting, nederzettingen, annexatie en de Palestijnse vraag naar zelfbeschikking, vloeit niet voort uit louter academische studie: kolonel (res.) Sharvit Baruch, heeft 20 jaar ervaring in het International Law Department van de het Israëlische leger en was van 2003 tot 2009 het hoofd van de afdeling. Ook was zij jarenlang een van de belangrijkste beleidsmakers en adviseurs over dit soort vraagstukken voor de belangrijkste civiele en militaire leiders van Israël.
Ze leidt nu het programma wet en nationale veiligheid bij het Institute for National Security Studies aan de universiteit van Tel Aviv.
Het hele interview kunt u hier lezen.
