Nieuwe analyse van 9000 jaar oude gecremeerde resten uit een neolithische vindplaats in het noorden van Israël duiden op een van de eerste opzettelijke crematies in het Midden-Oosten. Het bot en de as zijn afkomstig van het lijk van een jonge volwassene die kort na de dood werd vastgebonden en verbrand in een kleine kuil.
In een artikel dat afgelopen week in het online wetenschappelijke tijdschrift PLOS One werd gepubliceerd, suggereert een internationaal team van wetenschappers dat de ontdekking van de overblijfselen van het lijk in een kleine oven-achtige grafkuil op de Beisamoun-site in Noord-Israël een overgang betekent in de begrafenispraktijken in de Levant.
“Dit is een herdefiniëring van de plaats van de doden in het dorp en in de samenleving”, zei hoofdauteur Fanny Bocquentin van het Franse Nationale Centrum voor Wetenschappelijk Onderzoek (CNRS) in een persbericht van PLOS.
Het artikel ” Opkomst van lijkverbranding tijdens het pre-aardewerk neolithicum van de zuidelijke Levant : een multidisciplinaire studie van een brandstapel begrafenis” is gebaseerd op een ontdekking in 2013 van een gebonden, zittend, voornamelijk verbrand lijk in een kleine kuil. Met behulp van radiokoolstof datering van de relatief intacte fibula (het lange, dunne en laterale bot van het onderbeen), werden de overblijfselen gedateerd rond het jaar 7000 voor de gewone jaartelling.
“De bevindingen van Beisamoun tonen aan dat crematiebehandeling voor het eerstverscheen met de overgang van het 8e naar het 7e millennium voor de gewone jaartelling. Een culturele overgang die nog steeds slecht begrepen wordt”, schrijven de auteurs in het artikel.
Ook is niet bekend hoe het lijk stierf. De auteurs schrijven dat “de jonge overledene het slachtoffer was van interpersoonlijk geweld, maar het overleefde.”
De wetenschappers ontdekten een projectielpunt gemaakt van vuursteen van 1,2 centimeter lang, ingebed in de linkerschouder waardoor mogelijk een spier scheurde en een botbreuk veroorzaakte. Het individu heeft de verwonding overleefd, gebaseerd op het volledig genezen gebied van de wond, wat 6 weken tot een paar maanden in beslag kan hebben genomen”.
De vernieuwde opgravingen in Beisamoun, gelegen in de Israëlische Hula-vallei, begonnen in 2007 als een reddingsactie, voorafgaand aan de verbreding van de Rosh Pina-Qiryat Shmona snelweg. Eerdere opgravingen op de site hebben honderden artefacten uit de late steentijd blootgelegd, waaronder twee gepleisterde schedels die in de jaren zeventig onder de ingang van een woning werden ontdekt. Volgens het artikel van PLOS One werden in 2016 nog twee zwaar beschadigde schedels ontdekt, naast 33 andere begraafplaatsen.
Volgens het Prehistorisch Museum van Boven-Galilea was de gewoonte om een gezicht van gips te vormen een veel voorkomende praktijk. De gepleisterde en versierde schedels werden vervolgens begraven onder de vloeren van het huis als onderdeel van een rituele ceremonie.
Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!
