Een verplichting voor scholen om alle leerlingen te accepteren is niet nodig. Het is een oplossing voor een probleem dat niet bestaat. Zo reageerde minister Van der Hoeven (Onderwijs) op het PVDA voorstel om een acceptatieplicht in te voeren.
Nu mogen scholen nog leerlingen weigeren als zij die niet bij hun
levensbeschouwelijke grondslag vinden passen. Volgens de PvdA grijpen
de laatste tijd steeds meer bijzondere scholen dit aan om leerlingen
met een achterstand de deur te wijzen. Volgens Van der Hoeven geldt dit
slechts voor een klein aantal scholen “Verreweg de meeste scholen, ook
de bijzondere, nemen allochtone leerlingen aan.” Alleen
orthodox-christelijke en islamitische scholen hebben grote bezwaren
tegen de acceptatieplicht. Dit laatste meldt de Volkskrant op basis van een
onderzoek van de SP onder ruim vijfhonderd basisscholen in de grote en
middelbare gemeenten.
De PvdA dicht de gemeentes een sterke rol toe in het onderwijs. Scholen
leggen op basis van de voorkeur van ouders vast hoe ze
achterstandsleerlingen willen spreiden, maar de gemeente kan ingrijpen
als dit niet goed gebeurt. “Gemeenten kunnen in het plan van de PvdA
bepalen dat een kind naar een andere school moet dan de ouder zelf
wil”, concludeert Van der Hoeven. “Dat is niet het verruimen van de
keuzevrijheid, maar het inperken daarvan.” De PvdA stelt juist ouders
een grotere vrijheid te geven bij de keuze voor een school.
CDA-Tweede-Kamerlid De Vries reageerde woensdag in dezelfde lijn als
Van der Hoeven. Hij noemt de acceptatieplicht een “symboolmaatregel”
omdat maar weinig ouders hun kind naar een ortodox-christelijke of
joodse school zullen sturen, als zij niet zelf tot deze gezindten
behoren.
De Vries is te spreken over de nadruk van de PvdA op de grotere
keuzevrijheid van ouders. “Daarom is het des te onbegrijpelijker dat in
hun voorstel een gemeenteambtenaar kan gaan bepalen naar welke school
een kind gaat.” In een grotere rol van gemeentes ziet De Vries sowieso
niets. “Hiermee gaat de PvdA terug in de tijd. We willen meer
autonomie, maar op deze manier komen er alleen maar zo’n vijfhonderd
ministertjes van onderwijs bij.” De Vries doelt op de wethouders van
onderwijs van de ongeveer vijfhonderd gemeentes.
Bron: kennisnet, 23 februari 2005
