Over een paar jaar kan het, als het aan het Israëlische bedrijf Urban Aeronautics uit Yavne ligt. Dan zijn vliegende auto’s een realiteit en hoeft niemand meer ooit stil in een file te staan. Ook kunnen plaatsen bezocht worden die anders onbereikbaar zijn.
De door Urban Aeronautics ontwikkelde CityHawk heeft twee kenmerken waardoor het zich onderscheidt van de andere in ontwikkeling zijnde vliegende auto’s.
De CityHawk heeft geen vleugels of externe rotors. Urban Aeronautics gebruikt een intern propellersysteem met die Fancraft wordt genoemd. Dit systeem is veiliger voor voorbijgangers en neemt veel minder ruimte in beslag.
Het tweede verschil is dat de CityHawk ongeveer de grote heeft van een SUV, zodat het voertuig op een trottoir in de buurt van een huis of kantoor kan landen. Als alternatief zouden er tot vier CityHawks op het dak van een kantoorgebouw kunnen landen in vergelijking met slechts één traditionele helikopter.
Urban Aeronautics heeft twee divisies. Tactical Robotics ontwikkelt onbemande vliegtuigen die voornamelijk worden gebruikt voor defensie, landbouw, vrachtvervoer en onderhoud van elektriciteitsleidingen. Metro Skyways ontwikkelt bemande vaartuigen zoals de CityHawk.
De Cormorant is de vrachtversie van de CityHawk en kan tot 1400 kilo vracht vervoeren. De CityHawk is ontworpen met stoelen voor vijf passagiers en de piloot.
De eerste inzet van de CityHawk zal waarschijnlijk voor hulpdiensten zijn, gezien de kleine voetafdruk en de mogelijkheid om overal te landen. Bij gebruik van gewone helikopters gaat veel tijd verloren omdat ze vaak tot een kilometer verderop moeten landen en het medische team door de straten moet rennen om bij de patiënt te komen.
In juni tekende Urban Aeronautics een overeenkomst met HyPoint in Silicon Valley om waterstofbrandstof-technologie van laatstgenoemde in de CityHawk op te nemen.
De Cormorant wordt aangedreven door kerosine. Waterstof is milieuvriendelijker en goedkoper, waardoor de afstand die een vliegtuig kan afleggen met 300 % toeneneemt.
Met waterstofkracht is het de bedoeling dat de CityHawk een bereik heeft van 160 kilometer en een snelheid kan behalen van 200 kilometer per uur (afhankelijk van het gewicht). Het uiteindelijke doel is om een CityHawk op de markt te brengen die tot 320 kilometer op 1 tank kan afleggen.
Andere ‘vliegende auto’s’ proberen op lithium gebaseerde elektrische batterijen op te nemen – vergelijkbaar met het type dat wordt aangetroffen in een Tesla.
Waterstof in minuten worden bijgevuld in plaats van uren voor batterijen. Ook zijn waterstoftanks lichter dan elektrische batterijen. Bij het vliegen is elke bespaarde kilo van cruciaal belang.
De CityHawk is nog niet klaar voor gebruik. De Cormorant zou over drie jaar klaar zijn.
Op de vraag “wanneer kunnen we daadwerkelijk met de CityHawk gaan rijden, ehhhh vliegen”, zegt het bedrijf dat dit tegen het eind van de jaren ’20 zal zijn.
Hoewel een werkende Cormorant-demo al 300 vluchten heeft gemaakt is het geen productievliegtuig maar een eenmalig werkend prototype. Alleen al het langdurige proces voor het aanvragen en ontvangen van een FAA-certificering kan vijf jaar duren.
