De Westelijke Muur (de Kotel in het Hebreeuws) is indrukwekkend, maar de grootheid ervan wordt pas echt ontdekt wanneer je ondergronds afdaalt naar de Westelijke Muurtunnels. De tunnels zijn ongeveer 488 meter lang, en geven bezoekers een voorproefje van de uitdaging waar Herodes de Grote voor stond tijdens deze grootste van al zijn immense bouwprojecten – de uitbreiding van de Tempelberg . Een voorbeeld hiervan is de beroemde “westerse steen” die 14 meter lang is en bijna 570 ton weegt.
Deze complexe ondergrondse tunnels leggen een directe link tussen de geschiedenis van de Hasmonese periode en de moderne tijd. De tunnels worden ondersteund door vele bogen en bevatten trappen die de oude stad verbonden met de Tempelberg, over de Tyropoeon-vallei die langs de westkant van de Tempelberg liep en de twee scheidde. Tegenwoordig ondersteunen deze gangen straten en huizen in de moslimwijk.
De tunnels werden voor het eerst ontdekt tijdens opgravingen door Britse archeologen in de 19e eeuw, maar het echte graven werd gedaan na de Zesdaagse Oorlog, na 1967, door het Israëlische ministerie van religies. Een van de meest bijzondere plaatsen om te bezoeken in de tunnels is het deel van de Westelijke Muur dat traditioneel het dichtst wordt beschouwd als waar het Heilige der Heiligen zich op de Tempelberg bevond. Het heilige der Heiligen, waar de eerste steen en de Rotskoepel zich bevinden, is de heiligste plaats voor joden. Op deze locatie in de tunnels is er een kleine synagoge waar joden komen bidden.
