De politieke chaos en verwarring waarin Israel zich bevindt neemt toe. Het centrale verkiezings comité heeft meegedeeld dat 25 februari 2020 de vroegst mogelijke datum is waarop verkiezingen kunnen worden gehouden. Ondertussen neemt premier Netanyahu eigenhandig beslissingen zonder overleg met de Knesset, het Israelische parlement.
De kans dat er een derde ronde van verkiezingen binnen een jaar worden gehouden neemt toe, nu het er op dit moment niet naar uitziet dat er op 11 december a.s. overeenstemming is tussen Likud en Blauw & Wit over het vormen van een eenheidsregering.
De verschillen tussen de Likud en Blauw & Wit blijven en draaien om het feit dat Netanyahu minimaal zes maanden premier wil blijven om de Jordaan Vallei te annexeren (althans dat zegt de Likud partij), terwijl Gantz van Blauw en Wit zegt dat een roulatie overeenkomst voor premier mogelijk is maar dan niet met Netanyahu omdat die te druk zal zijn met zijn juridische problemen.
Ondertussen neemt premier Netanyahu beslissingen zonder de Knesset er in te kennen. Met de Amerikaanse president Trump heeft hij gesproken over het vormen van een defensiepact tussen Israel en de USA. Iets waarvan Gantz zegt dat “als dat gaat gebeuren de handen van de IDF gebonden zullen zijn”.
Ook de Knesset is hier niet bij betrokken.
Hetzelfde geldt van annexatie van de Jordaan Vallei. Volgens veel specialisten zou dit onderdeel moeten zijn van een totale regeling met de Palestijnen en niet iets wat separaat zou moeten gebeuren.
Ook hier zou de Knesset bij betrokken moeten worden, wat niet gebeurt. Mocht de Knesset zichzelf ontbinden op 11 december dan kan dit hele plan geen doorgang vinden ondanks dat Netanyahu zegt “ik wil dat binnen 6 maanden rond hebben”.
Dan is er de door Netanyahu benoemde interim minister van justitie Ohana, een vertrouweling van Netanyahu, die heeft aangekondigd een interim landsadvocaat te benoemen.
Volgens de wet is een dergelijke benoeming de taak van de procureur generaal Mandelblit en heeft de minister van justitie hier geen zeggenschap in. En als het gaat om het benoemen van een nieuwe landsadvocaat dan behoort dat een permanente benoeming te zijn en geen interim benoeming.
Dat dit nu toch gebeurt geeft alleen maar meer voedsel aan wat velen in Israel denken:”het land gaat steeds meer lijken op een bananen republiek waar een paar mensen doen wat ze willen”.
Een teken dat buitenlandse leiders ook voorzichtig zijn met het ontmoeten van Netanyahu, blijkt wel uit het cancelen van de reis naar Londen van Netanyahu die met veel fanfare was aangekondigd.
Buitenlandse leiders zoals de Franse president Macron en de Duitse bondskanselier Merkel hebben laten weten geen ontmoeting met Netanyahu te willen. De Britse regering had laten weten het bezoek niet op prijs te stellen “omdat het op korte termijn was aangekondigd” en daarvoor geen tijd voor het nemen van veiligheidsmaatregelen zou zijn.
Ondertussen groeien de problemen in Israel. Het begrotings tekort neemt toe en is nu rond de 4%. Een begroting waar de diverse ministeries mee kunnen werken is er niet. Ministers geven adhoc geld uit zonder enige controle van de Knesset.
Prijzen van huur-en koopwoningen vertonen een enorme stijging, waardoor het voor veel jonge stellen bijna onmogelijk wordt een woning te huren laat staan te kopen.
Infrastructuur is een chaos. Het openbaar vervoer idem dito. Gepensioneerden hebben de ruim een jaar toegezegde verhoging van de AOW niet gekregen, de lijst met problemen is lang.
Het is zoals Yuval Diskin, voormalig hoofd van de binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet, schrijft in een Op-Ed in Ynet, “niet Netanyahu is het slachtoffer, de Israelische bevolking is het slachtoffer van de handelwijze van Netanyahu”.
