Sefardische Joden zijn Joden die afstammen van de Joodse gemeenschappen op het Iberisch Schiereiland – met name in Spanje en Portugal – vóór hun verdrijving aan het eind van de 15e eeuw.
Historische achtergrond:
- In 1492 vaardigde Spanje het Edict van Granada uit: alle Joden moesten zich bekeren tot het christendom of het land verlaten.
- Portugal volgde kort daarna met een soortgelijk verbod.
- Duizenden Sefardische Joden vluchtten naar landen als het Ottomaanse Rijk, Noord-Afrika, Nederland, Italië, Balkanlanden en later ook naar Latijns-Amerika.
Culturele en religieuze kenmerken:
- Ze hebben hun eigen religieuze tradities, rituelen en liturgie, die verschillen van die van de Asjkenazische Joden(uit Centraal- en Oost-Europa).
- Ze spreken of spraken vaak Ladino: een Joods-Spaans dialect dat in het Hebreeuws schrift werd geschreven.
- Sefardische synagoges en gebruiken wijken op tal van punten af van de Asjkenazische traditie (andere gebeden, melodieën, gewoonten bij feestdagen).
Waar wonen Sefardische Joden nu?
- Grote Sefardische gemeenschappen vind je tegenwoordig in Israël, Frankrijk en de VS.
Ontvang gratis onze nieuwsbrieven!
