Els van Diggele schreef het boek “Een volk dat alleen woont”. Sinds de oprichting van de staat in 1948 wordt Israël verscheurd door een diepgaand conflict tussen dati’iem (vromen) en seculieren over de joodse identiteit van het land.
Deze zogenoemde “Kulturkampf” heeft min
of meer de vorm van een burgeroorlog aangenomen. Het gaat daarbij onder
meer om het orthodoxe alleenrecht op zaken als het sluiten en ontbinden
van huwelijken, het begraven en het uitvoeren van bekeringen, zaken die
uiteindelijk voor een verregaande mate van ontwrichting van de
Israëlische samenleving kunnen zorgen.
Veel seculiere Israëli’s proberen tegen elke prijs te voorkomen dat
Israël in plaats van een “normale” democratie een reactionaire
theocratie wordt waarin een absolute minderheid onevenredig veel
invloed op het dagelijkse leven en de politiek uitoefent.De polarisatie
die hiervan het gevolg is, is in Israël zelf nadrukkelijk merkbaar in
het leven van alledag, maar heeft in het buitenland nog nauwelijks de
aandacht gekregen die de ernst ervan rechtvaardigt.
In dit boek probeert de schrijfster de complexiteit van dit
binnenlandse probleem te schetsen via journalistieke reportages en
interviews met talloze gelovige en niet-gelovige joden, onder wie de
opperrabbijn van Israël, enkele Knesset-leden en niet-kosjere slagers.
Dit alles is geplaatst in een historisch kader dat de wortels blootlegt
van dit al twee eeuwen bestaande conflict.
Els van Diggele (1967) studeerde geschiedenis aan de
Rijksuniversiteit van Leiden en journalistiek aan de Erasmus
Universiteit Rotterdam. Israël bezocht zij voor het eerst in 1986 en
sindsdien is zij er met grote regelmaat teruggeweest; momenteel woont
zij afwisselend in Nederland en in Israël.
Els van Diggele – Een volk dat alleen woont; De strijd om de joodse identiteit van de staat Israël
Uitgeverij ten Have, Baarn
ISBN 90 259 5166 X2000
