Heeft Shinui-voorman Tommi Lapid niets beters te doen dat te zoeken naar een regeling met de Palestijnen, vraagt columnist Dani Evers zich af.
Enkele dagen of uren voor de historische overwinning van de originele
denkers binnen de Likoed op de nieuwdenkers, (zij die zonder ook maar
iets ervoor terug te krijgen, af willen zien van een belangrijk deel
van het Heilige Land) was het duidelijk dat over enkele dagen de
rechtse en dati partijen het veld zullem moeten ruimen, en dat de
Arbeidersbeweging hun plaats in zal nemen in de regering. Over wie werd
niet gesproken dat zij hun boeltje zullen moeten gaan pakken en de
sleutels van de volvo?s niet hoeven in te leveren? Juist, Shinui. De
komeet-partij van Tommi Lapid (kijken hoeveel hij bij de volgende
verkiezingen in de wacht sleept ? ik vergeleek als eens tussen Shinui
en de LPF…) blijft natuurlijk zitten. Waarom niet? Waarom wel ? zou
ik willen vragen. Wie het partij-program van deze partij eens
doorleest, ziet dat er met duidelijke bewoordingen (blijkbaar hadden ze
voorzien dat dit een actuele zaak zou gaan worden) gesproken wordt
tegen een eenzijdige terugtrekking uit gebieden. De reden daarvoor,
staat aangegeven, is allerminst nationalistisch, religieus of
patriottisch van aard, slecht rationeel: ?als je er niets voor
terugkrijgt, waarom zou je dan opgeven? Je maakt de hebzucht van de
vijand er slechts groter door? ? is de strekking van wat Lapid zijn
kiezers wilde doen geloven, anderhalf jaar geleden. Maar nu zei hij dat
als de regering nu, na de mega-nederlaag van Sharon, niets meer doet
aan de eenzijdige terugtrekking, Shinui niets meer te zoeken heeft in
deze regering.
En mijn grote vraag is: echt? Heeft U, mijnheer Lapid, NIETS te zoeken
in de regering als er niet 24 uur per dag wordt gezocht naar een
regeling met de Palestijnen? Ik had gedacht dat er als vice-premier
toch nog wel een paar andere kleine zaakjes te regelen zijn in dit
land: laten we even beginnen bij de dingen die U moet regelen: waarom
duren rechtzaken veel te vaak veel te lang? Waarom kiest de top van de
rechterlijke zichzelf, en zijn de belangrijke beslissingen zo vaak aan
persoonlijke meningen onderhevig, en zijn dus voorspelbaar? Ook buiten
Uw terrein valt er nog wel een en ander te doen: er zijn vrij veel
werklozen, weet U, er zijn ook heel veel mensen met een te laag
inkomen. Het drugsgebruik is veel en veel te hoog, de geweldpleging is
ook al een plaag geworden, de ziekenhuizen hebben dringend geld nodig,
en de kinderen leren te weinig uren per dag. Dus als U denkt dat het
enige waarvoor U in de regering zit, Ahmed en Mouhamed zijn, kunt U
beter nu Uw speldje inleveren, en de sleutels overgeven aan iemand die
niet iets belooft, en daarna beweert dat het enige belangrijke wat er
te doen staat, het tegenovergestelde daarvan is.
Overigens was er afgelopen Motsa?ee sjabbat een grote linkse
demonstratie ter ondersteuning van Sharon. Interessant! De vorige grote
linkse demonstratie, een jaartje of twintig geleden, was ook inzake
Sharon, maar toen tegen hem… jaja, het kan verkeren.
Dani Evers werd geboren in Amsterdam. Na zijn middelbare school ging
hij naar Israël, waar hij o.a. psychologie en computerwetenschappen
studeerde. Evers woont met zijn gezin op de Westbank, in de kleine
gemeenschap Yakir.
