De Vrouwen van de Muur, een groep joodse vrouwen die op dezelfde wijze willen bidden als mannen, d.w.z. hardop en met gebedsriemen, tallit en keppel, zijn ongelukkig met de hen toegewezen gebedsplaats bij de 486 meter lange westelijke steunmuur van de Tempelberg.
De vrouwengebedsgroep wil bidden op de plaats waar alle vrouwen dat
doen: naast het mannengedeelte van de 60 meter lange ‘Kotel’. De door
Israël toegewezen plek ligt geheel afgezonderd ter hoogte van de
Robinsonboog in het archeologisch park van Jeruzalem.
De groep Vrouwen van de Muur werd eind 1988 opgericht door joodse
vrouwen die vinden dat zij net zo moeten kunnen bidden als normaal
gesproken alleen mannen doen: hardop en met gebedsriemen, in
gebedskleden en met keppeltjes op. De groep bestaat uit vrouwen uit de
orthodoxe, de conservatieve en de liberale richting van het jodendom.
Aan het begin van de maand komen de vrouwen bij elkaar voor het gebed
bij de Westelijke Muur. Vanwege boze reacties baden ze ook bij de
ruïnes van de St.-Maria, met uitzicht op de Tempelberg. De kern van de
groep bestaat uit ongeveer vijftien personen. Soms voegen
geestverwanten uit het buitenland zich bij hen voor de gebedsrituelen.
Ze zeggen dat er in de joodse wet niets staat dat hun dit verbiedt.
Maar veel joodse mannen en vrouwen denken daar anders over. De biddende
vrouwen hebben meegemaakt dat ze werden uitgescholden, bespuugd en dat
voorwerpen in hun richting werden gegooid. Ze stellen dat het slechts
de doorbreking van een gewoonte is die de tegenstanders woedend maakt.
Gebeden die volgens de joodse wet alleen mannen mogen zeggen, gebruiken
ze niet.
Vier jaar geleden boekte de groep een belangrijke overwinning. Het
Israëlische hooggerechtshof besloot dat het de vrouwen toegestaan moest
worden hun geloof te uiten op de plaats waar alle vrouwen bidden, bij
de Westelijke Muur dus. Maar de staat vroeg het hof het vonnis te
herzien. De openbaar aanklager zei het hof dat er gewelddadigheden
zouden kunnen ontstaan als het de groep toegestaan zou worden hun
gebedsrituelen op deze plek uit te voeren. Het hof gaf de staat daarop
een jaar lang de tijd een alternatieve plaats in de buurt te creëren.
En zo werd op 17 augustus de gebedsplaats geopend bij de Robinsonboog;
de plaats waar zich 2000 jaar geleden een van de toegangspoorten naar
de tempel bevond. De locatie is van de Westelijke Muur afgescheiden
door een hoge wal die toegang tot de Tempelberg biedt. De nieuwe
gebedsplaats is een stevige stellage waarop ongeveer veertig mensen
kunnen staan en die ook gebruikt wordt door conservatieve joden.
Robinsonboog
“We zijn er altijd op tegen geweest het gebied bij de Robinsonboog te
gebruiken”, zegt Batya Kallus, een van de leidinggevende vrouwen in de
groep. “We hebben nooit gezegd dat we dit als een alternatief nodig
hadden. We hebben altijd gepleit voor een oplossing die ons in staat
zou stellen elke maand op onze eigen wijze een halfuur uit de thora te
lezen. Mensen die zich daaraan stoorden, zouden slechts wat verderop
moeten gaan staan om ons niet te zien. Dat zou een heel gemakkelijke
oplossing kunnen zijn.”
Anat Hoffman, een van de oprichtsters van de Vrouwen van de Muur en
voormalig lid van de gemeenteraad van Jeruzalem, is teleurgesteld omdat
er niet een beter doordachte oplossing is gevonden dan “het vinden van
een tweederangsmuur voor tweederangsmensen.” De test waarvoor God
volgens haar de mensen stelt is of ze de heilige plaatsen in Jeruzalem
met elkaar kunnen delen. Binnen een afstand van nog geen 2 kilometer
liggen de Heilige Grafkerk, de moskeeën op de Tempelberg en de
Westelijke Muur. “Willen de ultra-orthodoxen geen vrouwen horen? Prima.
Laten zij dan maar
