Bij ongeregeldheden zal het Israëlische leger voortaan bij voorkeur gebruik maken van zandkogels in plaats van rubberkogels. De kogel bestaat uit zand dat onder hoge druk is samengeperst. Hij is veel minder schadelijk dan de rubberkogel omdat de huid niet wordt doorboord, maar hij is minstens zo pijnlijk.
De nieuwe zandkogel, die met een gewoon geweer kan worden afgevuurd,
werd aanvankelijk ontwikkeld voor militair ingrijpen bij
gijzelingscrises, zoals in gevangenissen. De kogel werd al uitgetest
tijdens een Palestijnse betoging tegen de afscheidingsmuur op de
Westelijke Jordaanoever. Rubberkogels zullen over enige tijd helemaal
niet worden gebruikt. Over het nieuwe wapentuig worden door
Israël geen mededelingen verstrekt, maar volgens een woordvoerder van
de Israëlische gevangenisautoriteit werd de zandkogel ontwikkeld in
‘nauwe samenwerking met militaire organisaties elders in de wereld.
Het leger ontkent geruchten dat de keuze om over te gaan op zandkogels
gemaakt werd met het oog op de te verwachten rellen tijdens de
ontruiming van de nederazettingen in de Gazastrook en de Westbank.
Naast rubberkogels gebruikt het leger traangas en schokgranaten en,
naar onlangs bekend werd, de ‘scream machine’, een apparaat dat een
doordringend, misselijk en duizeligmakend geluid produceert.
Volgens mensenrechtenorganisaties zijn in de eerste intifada, van 1987
tot 1993, ongeveer zestig Palestijnen door rubberkogels om het leven
gekomen. Sinds de tweede intifada in 2000 uitbrak staat het dodencijfer
aan Palestijnse zijde als gevolg van rubberkogels op vijftien.
Sarit Michaeli van de mensenrechtenorganisatie B’tselem
noemde de vervanging van de rubberkogel een goede zaak. Het leger hield
jarenlang vol dat rubberkogels – stalen kogels die met rubber omkleed
zijn – niet dodelijk waren, maar moest ten slotte toegeven dat soms bij
het gebruik ervan wel degelijk doden vielen. De rubberkogel is vooral
schadelijk als hij van dichtbij wordt afgevuurd of als zachte
lichaamsdelen worden getroffen.
Verwondingen door rubberkogels
