In Israëlische kranten en op fora worden op steeds dringender toon vragen gesteld: Waarom krijgt het Israëlische leger Hezbollah niet klein? Heeft de Inlichtingendienst belangrijke aspecten over het hoofd gezien?
Na twee weken strijd beginnen de Israëlische media een steeds kritischere houding te reflecteren jegens het offensief tegen Hezbollah. In twee weken tijd zijn honderden Libanezen gedood, het merendeel burgers. Over de hele wereld klinkt kritiek op Israëls ‘buitenproportionele optreden’. De dood van vier VN waarnemers gisteren, door een bombardement van de Israëlische luchtmacht, doet de perceptie van Israëlische zelfverdeding geen goed. Intussen regenen de katjoesja raketten onverminderd door op Noord-Israël, laten net als vroeger Israëlische soldaten het leven in Libanon en verklaart een ongedeerde Nasrallah dat zijn nauwelijks geschonden militante beweging er klaar voor is ‘het gebied ten zuiden van Haifa te doen sidderen’.
Zuid-Libanon is de laatste zes jaar, sinds de Israëlische terugtrekking in 2000, door Hezbollah veranderd in een ondergronds mijnenveld. Er zijn tunnels aangelegd, tienduizenden wapens en raketten opgeslagen in gecamoufleerde ondergrondse ruimtes en een ingenieus communicatiesysteem opgezet. De vraag die rijst is: Heeft de Israëlische Inlichtingendienst van dit alles wel iets gemerkt? Het feit dat de Shin Bet zowel de ontvoering van Gilad Shalit door Hamas als die van Eldad Regev en Ehud Goldwasser door Hezbollah niet heeft zien aankomen, leidde al tot een storm van verontwaardiging. Des te harder komt het besef aan dat de IDF niet lijkt te weten waar de talloze lanceringsstellingen van Hezbollah zich bevinden.
Alex Fishman noemt op Ynet de informatie over Hezbollah die de Inlichtingendienst de laatste jaren heeft vergaard ‘mager, triest zelfs’. "Er lagen teveel verrassingen te wachten op onze troepen. Er ontbrak basale informatie over het type wapens dat de vijand tot zijn beschikking heeft, de afmeting en locatie van zijn posities, zijn communicatiesysteem, zijn camouflagetechnieken en vele andere details. Zes jaar lang zaten we met onze neus bovenop ze. We kunnen de halve wereld beschuldigen, maar het blijft de verantwoordelijkheid van het Noordelijke Commando om inlichtingen te vergaren en het aantal verrassingen dat onze troepen opwacht te minimaliseren."
Klik hier voor het volledige, originele stuk van Fishman
