Tanzim doet boekje open

Drie Tanzim-commandanten beweren dat het snel afgelopen kan zijn met de intifada, als Arafat opdracht zou geven het geweld te beëindigen. Psychotherapeut R.G. Kern analyseert waarom Arafat toestemming heeft gegeven voor deze uitingen en legt uit waarom volgens hem de vredesonderhandelingen niet kansloos zijn.

Volgens dit plan zullen de Tanzim samenwerken met de Palestijnse autoriteit om Hamas en Jihad in toom te houden. In het interview gaven de commandanten diverse voorbeelden waaruit blijkt de Tanzim betrokken waren bij aanvallen op Israëlische convooien in de Gaza-strook en ook op bussen met kolonisten. Sommige afdelingen zijn gespecialiseerd in het leggen van mijnen op toegangswegen in Gaza en op de West-Bank. Ook gaven zij toe dat de Tanzim betrokken zijn geweest bij voorbereidingen van bomaanslagen in Israël. De Tanzim staan volledig onder controle van Jasser Arafat, maar niet elke actie wordt tevoren van bovenaf goedgekeurd. De mortieraanvallen op Israëlische nederzettingen zijn niet door de Tanzim, maar door Hamas uitgevoerd. De commandanten beweren dat het snel afgelopen kan zijn met de intifada, als Arafat opdracht zou geven het geweld te beëindigen. Zonodig zullen de Tanzim een flinke tik uitdelen aan Hamas, als die te brutaal zou worden. Eén bevel van Arafat is voldoende voor herstel van de rust, want ?Arafat is magic?, menen zij.Dit interview is afgenomen door de kundige Volkskrant-journalist Ferry Biedermann. De inhoud van het artikel bewijst dat Israël het bij het rechte eind had om Arafat en zijn Tanzim-beweging verantwoordelijk te houden voor de onrust in Gaza en op de West-Bank en de aanslagen in Israël. De aanvallen van Israël op Arafats elitetroepen kunnen dus niet anders worden gezien dan als gerechtvaardigde verdedigingsmaatregelen.Interessant is de vraag wat deze Tanzim-commandanten bezielde om op juist nu dit interview te geven. Het past namelijk niet in het beeld van Arafats normale pr-strategie, waarin meestal elke verbondenheid met aanslagen ontkend wordt. Het moet wel zo zijn dat Arafat toestemming heeft gegeven voor dit interview. Maar waarom? Kennelijk is Arafat tot de conclusie gekomen dat hij van de wereldopinie en zijn Arabische broeders weinig hulp meer te verwachten heeft. De Israëlische maatregelen, zoals het in drieën splitsen van de Gaza en gerichte harde acties tegen de Tanzim, lieten Arafat voelen dat hij maar weinig te winnen heeft bij het voortduren van deze intifada. De levensomstandigheden van de Palestijnen zijn de laatste maanden ernstig verslechterd en het zou onverstandig en mogelijk ook gevaarlijk voor Arafat zijn die toestand lang te laten voortduren. Ook de levensomstandigheden van de Israëli?s zijn verslechterd: het algemene gevoel van onveiligheid en angst is toegenomen en er is ook sprake van economisch verval. Dit leidt tot een gevoel bij de Israëlische bevolking dat zij in een oorlogssituatie verkeren. Daardoor laten velen – ook zij die zich nauw verwant voelen met de Sjalom Achsjav-beweging – hun stem niet meer horen en accepteren zij de harde maatregelen van Sjaron als noodzaak. Ook deze ontwikkeling brengt Arafat niet dichter bij zijn doel.Via dit interview wil Arafat aan Sjaron en Peres aangeven dat hij kan leveren wat zij willen: het ophouden van het geweld, mits Israël levert wat hij wil: het voortzetten van de vredesonderhandelingen, liefst op het punt waar deze met Barak zijn geëindigd in Sjarm el Sjeich. Ook de recente Egyptisch-Jordaanse vredes-voorstellen komen hoogst waarschijnlijk uit de koker van Arafat. De twee belangrijkste punten van deze voorstellen zijn het bevriezen van de Israëlische nederzettingenpolitiek en het hervatten van de vredes-onderhandelingen. In dit licht bezien, zijn de laatste gesprekken van Peres in Caïro en Washington zeker niet kansloos. Veel zal afhangen van de vraag of Sjaron, als het erop aankomt, de weg naar vredesonderhandelingen met Arafat aandurft of in de weg van de oude Li