“Discreet maar invloedrijk – en door premier Netanyahu met zorg uitgekozen voor zijn rol, is Avichai Mandelblit de eerste procureur-generaal in de Israëlische geschiedenis geworden die een zittende premier aanklaagt”, aldus begint een portret van Mandelblitt in de Times of Israel.
Terwijl hij tussen twee Israëlische vlaggen stond, las de 56-jarige Mandelblitt afgelopen donderdag de aanklachten tegen Netanyahu op een plechtige wijze voor over mogelijk “omkoping, fraude en schending van vertrouwen” door de premier.
Hij zei dat hij de beslissing om aanklachten in te dienen “met een zwaar hart, maar met een heel hart”, was genomen.
De religieuze Mandelblit is geboren in een rechtse familie uit Tel Aviv, is getrouwd en is vader van maar liefst zes kinderen.
Hij werd in 2016 door Netanyahu zelf aangesteld als procureur-generaal en zal nu, mogelijk, verantwoordelijk zijn voor het politieke einde van de langstzittende premier van het Israel.
Gerespecteerd, invloedrijk en rustig, zo staat hij bekend in Israel. Tot 2015 was hij kabinetssecretaris onder Netanyahu en werkte hij dagelijks samen met de premier.
Voordat hij in deze rol binnen de regering toetrad, was hij een hoge advocaat van de Israel Defense Forces (IDF), de Israëlische strijdkrachten.
In 2004 werd hij benoemd tot hoogste militaire advocaat-generaal en vijf jaar later werd hij gepromoveerd tot generaal.
In die strategische functie werd hij door “rechts” bekritiseerd vanwege het uitvoeren van onderzoeken tegen Israëlische soldaten, die verdacht werden van misbruik tijdens het conflict in Gaza in 2008-2009.
In 2014, nadat hij het leger had verlaten, was hij betrokken bij de zogenaamde Harpaz-affaire, genoemd naar een officier die veroordeeld werd voor het produceren van valse documenten om de benoeming van de stafchef van het leger te beïnvloeden.
Het onderzoek naar Mandelblit werd zonder enige aanklacht stopgezet.
Als procureur-generaal, stond Mandelblit voor een bijna onmogelijke uitdaging. De rol bepaalt dat hij de overheid vertegenwoordigt in alle rechtszaken en samenwerkt met Netanyahu.
Maar kort nadat hij als procureur-generaal was aangetreden, werd hij door de Israëlische politie geïnformeerd over hun vermoedens in drie zaken, waarvan het ernstigste geval betrekking had op Netanyahu, die, naar verluidt, een mediamagnaat had aangeboden het regelgeving te wijzigen in ruil voor gunstige berichtgeving over Netanyahu in de pers.
Hij stond toen voor de taak om te beslissen of hij zijn ‘baas’ al dan niet zou aanklagen. Voor veel Netanyahu-aanhangers is hij nu het doelwit van hun woede geworden.
Tijdens zijn aankondiging donderdagavond, zei Mandelblit dat het een “harde en droevige dag was voor Israël” om de politieke leider van het land aan te klagen.
“De burgers van Israël, wij allemaal, ikzelf incluis, kijken op naar de gekozen ambtenaren, en in de eerste plaats naar de premier”, zei Mandelblit.
“Wetshandhaving is geen keuze. Het is geen kwestie van rechts of links. Het is geen kwestie van politiek”, zegt hij.
Mandelblit, die weigert vragen te beantwoorden of interviews te geven, blijft mede daardoor voor veel commentatoren “mysterieus” en er gaan veel speculaties over zijn politieke voorkeuren in de landelijk Israëlische media.
Nu hij in de schijnwerpers staat, is de wereld zich nu bewust dat de bescheiden figuur een van de belangrijkste besluitvormers van Israël is geworden.
Het is zijn sterke overtuiging dat er “een redelijke waarschijnlijkheid is” dat Netanyahu zal worden veroordeeld voor overtredingen, benadrukte Mandelblit tijdens zijn “als een donderslag bij heldere hemel gehouden toespraak.”
“Het is mijn wettelijke verplichting om Netanyahu aan te klagen. Het is geen keuze”, aldus Mandelblit.
Lees ook de Wikipedia-pagina van Mandelblit
