“No business like Shoa-business”

Na veel bloed, zweet en tranen is het uiteindelijk toch gelukt om de
joodse gelden te redden uit de onrechtmatige klauwen van bankiers,
verzekeraars, etc. Deze gelden worden nu verdeeld volgens de inzichten
van welmenende verdelers, maar dit is niet het onderwerp waar ik me mee
wil bezig houden.

Vele welgestelde zionisten hebben voor de Tweede Wereldoorlog gelden
belegd in joodse projecten in Palestina, niet zozeer omdat dit beloofde
een bron van inkomsten te worden voor later, maar veeleer om de
zionistische zaak te steunen. Van al diegenen die tot deze groep
behoorden, uit alle Europese landen, heeft het merendeel de oorlog niet
overleefd.

De Anglo-Palestine Bank, de Engelse mandaatsbank, is bij de stichting
van de staat Israël overgegaan in de Bank van Israël, of een deel van
de beleggingen van destijds is terechtgekomen bij de huidige bank
Le’umi. Die hebben waarschijnlijk geamuseerd, en mogelijk ietwat
bezorgd,  toegekeken hoe de ‘goyse’ banken uitgekleed werden door
de joodse organisaties. Zij bleven in ieder gaval mum.
Want zij zitten ook stiekem op ongeclaimde rekeningen. Schattingen
spreken over deposito?s van miljoenen (vooroorlogse!) ponden en de
waarde vandaag van deze fondsen valt slechts te raden.

Hoe het ook zij, de israelische banken geven niets prijs van de
goudmijn waarop zij zestig jaar gezeten hebben. Nu dit absces begint
open te breken, huilen ze dat dit het einde wordt van de Israëlische
economie. Ik ben maar een huis-tuin-en-keuken econoom, maar als die
bewering waar is, dan moeten deze fondsen wel heel slecht belegd zijn
in die zestig jaar.

Het strekt Israël, de erfgenaam van het Shoa-leed, niet tot eer dat zij
de laatste is die recht moet doen aan diegenen die hun stem niet meer
kunnen laten horen, en de weinigen die er nog zijn, of hun erfgenamen,
worden alleen maar belemmeringen in de weg gelegd. Het zal moeite
kosten, vooral nu de beste “arm-twisters”, zoals het World Jewish
Congress, niet mee willen doen (want joden tegen joden is niet
elegant), om deze onfrisse zaak zo snel mogelijk af te wikkelen, naar
voorbeeld van de Europese banken.

In plaats van voorop te lopen, nemen de Israëlische banken de rol van hekkesluiters op zich.