Sinds het begin van de tweede intifada werkt de terreurbeweging Hamas aan de vervolmaking van dit projectiel. De Qassam-raket heeft inmiddels versie 3 bereikt. Het wapentuig is simpel, angstaanjagend en inmiddels ook in staat dodelijke slachtoffers te maken. Een
Qassam-3 raket, een twee meter lange buis met een puntige neus en
vleugeltjes aan het andere uiteinde, weegt 90 kilo en kan een
gewicht van 10-20 kilo aan metaalsplinters, spijkers en ander scherp
materiaal over een afstand van 5 tot 8 kilometer vervoeren.
De raket is
genoemd naar de legendarische sheik Izz A-Din Al-Qassam die in de
Arabische opstand van 1936 tegen de joodse bevolking van Palestina door
de Engelsen in Jenin werd gedood.
Qassam-raketten kunnen haast onopgemerkt in elke garage worden
gefabriceerd. Het ontwerp is eenvoudig, de productiekosten zijn laag,
technisch stelt het projectiel weinig eisen, en de explosieven om de
raket mee af te vuren zijn overal verkrijgbaar: suiker, alcohol,
kunstmest en olie.
De Qassam-3 is, net als de eerste twee versies, primitief omdat de
raket geen besturingssysteem heeft. Bijna alle 300 raketten die
gedurende de voorgaande vier jaren op de Israëlische nederzetting
Sderot werden afgevuurd misten hun doel en kwamen terecht in de
woestijn. Dat deze zomer toch dodelijke slachtoffers vielen is het
gevolg van het grotere bereik van de Qassam-3. Met de huidige massale
operatie maakt het Israëlische leger in de noordelijke Gazastrook een
no-go bufferzone van ca. 9 kilometer breed, waardoor de Qassam-3
raketten in elk geval Sderot niet kunnen bereiken.
Hamas maakt voor het afvuren gebruik van kleine, in een handomdraai op
te stellen lanceerinstallaties bestaande uit een stalen voet en een
houder. De Izz A-Din Al-Qassam-brigades zijn ook moeilijk te pakken te krijgen, ze
verplaatsen zich per auto of motorfiets.
De metaalwerkplaatsen die het Israëlische leger met grond grond gelijk
maakt zijn vaak plekken waar Qassam-raketten worden gemaakt. Israël
maakt zich grote zorgen over de intwikkeling van de opvolger van de
Qassam-3: versie vier, zo wordt gevreesd, zou een bereik van minsten 15
kilometer kunnen hebben. Daarmee zou Ashkelon, met zijn chemische en
olie-installaties binnen bereik komen.
Bron: o.a. www. bbc.co.uk
