De festiviteiten ter gelegenheid van de 75e verjaardag van het Verbond van Liberaal-Religieuze Joden in Nederland werden op zondag 29 oktober afgesloten met de manifestatie ‘Er zijn vele manieren om Joods te zijn’. Ruim vijfhonderd mensen kwamen naar de LJG-sjoel in Amsterdam en vierden het feest-met-inhoud mee.
Het is een zeer veelzijdig en gevarieerd programma dat de organisatie in elkaar heeft gezet. In vrijwel alle ruimtes van het gebouw vinden de hele dag door gesprekken, voordrachten, vertellingen en interviews plaats. Er zijn zelfs twee Jesjiewe-sessies ingepland.
De dag begint bijna punctueel om 10 uur met een plenaire opening door Ted Young, die de aanwezigen namens de gemeente hartelijk welkom heet. Dan betreedt Ralph Levi het podium. Hij stelt zich voor als burgemeester van de Joodse stad: “Als Job Cohen de boel bij elkaar houdt, houd ik intussen de sjoel bij elkaar!” Een lachsalvo klinkt vanaf nu na iedere zin die Levi uitspreekt. “Ik kom uit Soetendorp – dat ligt, zoals u weet, in het Lilienthal -. Daar werd 75 jaar geleden ter Brink de eerste Joodse winkel geopend: Licht, Joods en Gezond, afgekort tot LJG.” Levi is trots op zijn amsbstketen, waaraan een klein kunststof kippetje
‘daarmee begint het allemaal’, een kompas “voor de juiste koers te behouden’, een visje ‘dan voel je je als een vis in het water’ en een meetlint ‘dan weet je meteen hoe lang je al Joods bent’. Hij introduceert de ‘Verbondtrommel’ met daarin het ‘halacha-mesje’ om ‘de scherpe kantjes van je eigen Jodendom af te snijden’, de onmisbare ‘reformer, en de ‘minhag-molen’ waarin je een oud gebruik stopt, driemaal draaien, en de nieuwe gewoonte rolt eruit. Ook lanceert Levi het idee voor een baanbrekende uitvinding: de Tom-Tom 613. “Bij deze navigator heb je de chabad- variant die u maant bij een kruispunt te stoppen en te wachten op de Masjiach, de ortho variant die zegt ‘Kijk niet naar links, kijk niet naar rechts, ga alsmaar rechtdoor’, en tot slot wijst de progressieve versie van de Tom-Tom 613 u als volgt de weg: ‘Kijk naar links, kijk naar rechts, wat denkt u zelf?'” De stemming zit er meteen goed in.
Vervolgens vangen de verschillende programma’s aan. In de Soekaruimte spreekt Mischa Schrijver met Marco de Groot over ‘sjnorren voor de goede zaak’. De Groot is penningmeester van Joods Hospice Immanuël. Naar verwachting zal de bouw van het hospice in februari 2007 gereed zijn en vanaf dan als tehuis voor terminale zorg dienen. Hospice Immanuël wil mensen in de laatste levensfase een veilige thuishaven bieden. Er zullen zes bedden beschikbaar zijn. De Groot: “We willen ook mensen opnemen die het niet kunnen betalen. Daar is geld voor nodig. Ik hoop dan ook dat velen het goede doel van onze stichting zullen steunen.” Mischa Schrijver vraagt of het ‘sjnorren voor de goede zaak’ voor De Groot een manier is om Joods te leven. De Groot: “Dat is het zeker, al heb ik mijn zeer eigen manier van geloven.” Een uitspraak die in de LJG-sjoel vaker te horen zal zijn vandaag.
In dezelfde ruimte gaat journalist Salomon Bouman in gesprek met Nathan Bouscher van CiJo (de jongerenafdeling van het CIDI, red.) over het thema ‘Israël Centraal’. Bouman steekt meteen van wal met de vraag of het de laatste tijd niet steeds moeilijker wordt Israël te verdedigen. Volgens Bouscher is dit niet zozeer het geval; wel is het erg moeilijk met de media te praten ‘aangezien die je woorden meestal naar hun hand zetten’. “De pers is eenzijdig en de verstrekte informatie vaak foutief”, aldus Bouscher. Ook zetten de media een simplistisch beeld neer: Israël is de grote
