Het Israëlische Ministerie van Onderwijs lanceerde afgelopen week een website met statistieken aangaande basis- en middelbare scholen in Israel: “transparantie in het onderwijs”. Op de website kan precies worden nagegaan hoe de scholen presteren op verschillende aspecten.
Zo is op de website een ranking-lijst van de scholen gepubliceerd. De best presterende school van Israel bevindt zich in Bet Jan, in het noorden van Israel. Dit jaar heeft 99,5% van de leerlingen daar hun eindexamen gehaald, vorig jaar was dat wel 100%. “Hoge ambitie, samenwerking, transparantie, een werkplan en een open, flexibele, toegankelijke leiding” – dit is het geheim, aldus schooldirecteur Ali Salalha, “wij vertellen de kinderen dat ze het allemaal aankunnen, en het werkt”. Bovendien schuilt het geheim in “uitstekende leraren”. Opmerkelijk is dat Bet Jan een Druze dorp is met een laag sociaaleconomische positie (2 van 10).
In de top-10 van best presterende middelbare scholen staan nog twee scholen in Arabische dorpen (op plekken 8 en 9). Helaas staat ook de helft van de 10 slechtst presterende scholen in deze dorpen. De andere helft van slechtst presterende scholen zijn te vinden in Joods religieus-orthodoxe wijken.
Verder is opvallend dat de scholen die het meest met agressie en geweld te maken hebben zich voornamelijk in de Arabische dorpen bevinden. Op nummer één staat Abu Gosh, vlakbij Jeruzalem. Daar gaf wel 29% van de leerlingen aan met geweld te zijn geconfronteerd in de maand vóór de enquête.
Een andere interessante ontwikkeling is een groei in het aantal kinderen die voor het hoogste niveau van wiskunde kozen, 11,4% van het totaal. Deze kinderen bevinden zich veelal in de beter gestelde wijken van Israel. (Hoewel in Bet Jan 77% van de leerlingen wiskunde op hoogste niveau heeft behaald.) Op 35% van de scholen heeft niemand voor het hoogste niveau van wiskunde gekozen. Ook in deze ranking komen voornamelijk Joods religieus-orthodoxe en Arabische scholen onderaan de lijst.
Tot slot is opmerkelijk dat veel kinderen extra tijd of andere uitzonderingsregelingen kregen bij de examens. Het merendeel van deze kinderen zit op scholen in welvarende wijken. Volgens critici wijst dit op een trend waar ouders bereid zijn om te betalen voor bijvoorbeeld oneigenlijke bewijzen van dyslexie, zodat uitzonderingsregelingen voor hun kinderen kunnen gelden.
Bron: CIDI (Israëlische ministerie van onderwijs, Ynet, Haaretz, Kan)
