Door: Paul Damen.
Vandaag herdenkt Israël de laatste grote gedwongen joodse exodus, waarbij bijna een miljoen Joden na 1947 uit Noord-Afrika en de Arabische wereld zijn gegooid, enkel omdat ze jood waren en elders Israël was opgericht. Dit zijn de cijfers: in de hele moslimwereld wonen er nog maar enkele duizenden. Ook uit landen als Iran, Turkije en Pakistan, niet eens in dit staatje genoemd, vertrok vrijwel iedereen. En niet omdat ze daar zin in hadden. Als wij al hier begrijpen dat allochtonen, ondanks armoede en onderdrukking daar, toch terugverlangen naar het land van hun ouders, hoe moet dat dan niet zijn met de ruim 3 miljoen sefardi en mizrahi-‘allochtonen’ in Israël? De Joodse vluchtelingen lieten eigen grond achter ter grootte van vier keer Israël, werden beroofd van zo’n 500 miljard dollar aan geld en goederen, en vonden – nu tweederde van de bevolking vormend – een nieuw thuis in de ‘apartheidsstaat Israël’. Maar daar lees je nauwelijks over. Vreemd.
Vandaag: #naqba dag. Niemand heeft het over #Joden die sinds de oprichting van #Israel uit Arabische landen werden verdreven. Bezaten grondgebied ter grootte van Frankrijk (!). #Feit: alle bezittingen werden achtergelaten. Bij de pakken neerzitten? Nee. Nieuw leven opbouwen. https://t.co/E71afgj4RC
— Esther Voet (@Esther_Voet) 15 mei 2018
