De Israelische media over weigeren Omar en Tlaib

Vanzelfsprekend gaat het in de Israelische media over niets anders dan de weigering om de Amerikaanse Democratische congress leden Ilhan Omar en Rashida Tlaib in Israel toe te laten.

Waar sommige kranten spreken over “Netanyahu doet wat Trump wil” trekken andere kranten vergelijkingen met het weigeren van EU landen politici uit andere landen toe te laten. Zo wordt als voorbeeld gegeven de weigering van Engeland in 2009 om Geert Wilders toe te laten. Een weigering die later door een rechter ongedaan werd gemaakt.

In 2017 heeft Nederland twee Turkse kabinetsministers de toegang ontzegd omdat het zei dat ze campagne voerden onder Turkse burgers die in Nederland woonden namens president Recep Tayyip Erdogan.

Het is niet voor het eerst dat Israel politici de toegang tot het land weigert. Recent werd het Spaans Libanees parlementslid Fouad Ahmad Assadi de toegang tot Israel geweigerd. In de afgelopen jaren zijn trouwens regelmatig politici en BDS supporters de toegang tot Israel geweigerd.

Natuurlijk spelen Tlaib en Omar nu de “zielige kaart” en zullen zij er alles aan doen om het vuurtje nog even brandend te houden. Wie echter hun reisprogramma ziet begrijpt waarom Netanyahu besloot hen de toegang te weigeren. Er wordt bijvoorbeeld met geen woord gesproken over “Israel”, alleen over Palestina. Ontmoetingen zouden alleen met anti Israel activisten uit de Palestijnse gebieden zijn, en met leiders van de BDS. Het reisprogramma had ook een duidelijk anti Israelische toon. Ook uit hun via Twitter verspreide reacties blijkt dat ze de “zielige kaart”spelen.

Intussen ontkent de Amerikaanse president Trump in alle toonaarden dat hij achter het besluit van Netanyahu zit. Ook de Israelische ambassadeur in de USA ontkent dit.

Natuurlijk is de reactie van leden van de Democratische partij niet verrassend en spreken zij over “ernstig beschadigde politieke banden” m.a.w. “als wij aan de macht komen dan heeft Israel een probleem”. Of dat zo is zal in 2021 blijken.

Voorlopig zal de komende dagen in Israel maar ook de USA, de discussie nog wel even doorgaan. Het is tenslotte ook komkommertijd en heeft de media nu in ieder geval “stof tot schrijven”.