Lt.-Gen. Aviv Kochavi nadert zijn eenjarig jubileum als stafchef van de IDF en staat momenteel voor de grootste uitdaging van zijn ambtstermijn – het leger buiten het politieke moeras van Israël houden, schrijft Yaakov Katz in de Jerusalem Post.
Maar dat zal niet gemakkelijk zijn. Op zaterdagavond kondigde het kantoor van de premier aan dat Benjamin Netanyahu, nu interim-premier van Israël, het veiligheidskabinet op zondag voor het eerst sinds de verkiezingen van 17 september jl bijeen heeft geroepen.
Officials die met de pers spraken, speelden de kaart met de Iraanse dreiging. Een Likud-minister beweerde zelfs dat de situatie een kookpunt heeft bereikt vanwege Iran aan de verschillende fronten van Israël – in het noorden met Hezbollah, in het zuiden met Hamas en in andere delen van de regio zoals Irak en Saoedi-Arabië.
Deze zelfde bezorgdheid uitte Netanyahu donderdag bij de inhuldiging van de nieuw gekozen Knesset waarbij hij zei dat Israël “voor een enorme veiligheidsuitdaging staat, die met elke voorbijgaande week is gegroeid en de afgelopen twee maanden is toegenomen. Iedereen met ogen in zijn hoofd zou kunnen zien dat Iran sterker wordt. “
Het is moeilijk om deze waarschuwingen los te koppelen van de politieke onrust en de persoonlijke juridische problemen van Netanyahu. Coalitiegesprekken zijn mislukt vanwege de weigering van Netanyahu om als leider van de Likud met Blue en White te onderhandelen en in plaats daarvan aan te dringen op onderhandelingen waarbij hij het rechtse blok vertegenwoordigd.
Zondag arriveerden de advocaten van Netanyahu op het ministerie van Justitie in Jeruzalem voor de derde dag van zijn hoorzitting in afwachting van een definitieve beslissing over de aanklachten die naar verwachting tegen hem zullen worden ingediend in de komende maanden. Het eerste deel van de dag zou worden gewijd aan laatste opmerkingen over de omkoping en fraude in zaak 4000 en vervolgens aan argumenten over de schending van vertrouwen in zaak 1000.
Politieke rivalen van Netanyahu beweren dat deze juridische zaken niet kunnen worden genegeerd. Iran, zeggen zei, is al jarenlang een dreiging. Er is niet plotseling een dramatische verandering.
Wat wel is veranderd, zeggen ze, is de druk waarmee Netanyahu wordt geconfronteerd door het verliezen van de verkiezingen, het niet bereiken van 61 zetels aan de rechterkant om een rechtse regering te vormen, zijn onvermogen om Gantz te overtuigen om zich bij zijn coalitie aan te sluiten en de wetenschap dat er één of meerdere aanklachten komen.
Wat heeft dit te maken met het bijeenroepen van het veiligheidskabinet? Mogelijk alles en mogelijk niets. Is de vergadering een poging om de aandacht af te leiden van de politieke en juridische problemen van Netanyahu of is er een nieuw, duidelijk en aanwezig gevaar dat dringend moet worden aangepakt? Waren zijn opmerkingen in de Knesset oprecht of waren ze gemotiveerd door de politiek?
Met een premier geconfronteerd met juridische aanklachten, is dit het ongekende probleem waarmee Israëliërs vandaag worden geconfronteerd. Geen beslissing die Netanyahu neemt, kan als a-politiek worden beschouwd. Verzamelt hij het kabinet vanwege een reële dreiging of vanwege de politiek? Als Israël ergens een preventieve aanval uitvoert, komt dat dan door een dreiging die moest worden aangepakt, of is dat ingegeven vanwege de juridische problemen van Netanyahu?
Dit is de reden waarom IDF baas Kochavi onder druk staat en met opzet een laag profiel houdt. Alles wat hij vandaag zegt, zal worden gebruikt als een politiek instrument. Als Kochavi bijvoorbeeld zegt dat Israël voor een ongekende dreiging staat, zal hij worden gezien als een hulp voor zijn huidige baas, interim-minister van defensie en premier Netanyahu. Als hij iets zegt dat kan worden uitgelegd als dat er echt niets is veranderd, zal hij worden gezien als een hulp voor zijn voormalige commandanten, de drie stafchefs aan het roer van Blue & White.
Vanwege de dubbelzinnigheid en onzekerheid moeten Israëli’s vandaag op Kochavi vertrouwen op een manier die ze niet nodig hadden om te vertrouwen op eerdere stafchefs. Hij is namelijk de enige persoon die het publiek de waarheid kan vertellen.
Mocht Netanyahu besluiten een militair avontuur aan te gaan om de aandacht af te leiden van zijn juridische problemen, dan is Kochavi, de IDF opperbevelhebber, de enige persoon die echt in staat is om Israëliërs te vertellen wat er aan de hand is.
De integriteit van Kochavi staat momenteel boven iedere twijfel verheven. Laten we hopen dat het zo blijft.
