Op 30 juni 2004 wordt in de Middelburgse synagoge voor het eerst sinds de oorlog weer een joods huwelijk voltrokken. De heer A. Tzubara en mevrouw E. Aragon zullen in het huwelijk treden onder de traditionele baldakijn, de Choepa. De ceremonie wordt geleid door Opperrabbijn B. Jacobs.
De Middelburgse synagoge stamt uit 1705 en is de oudste synagoge van
Nederland buiten Amsterdam. In de 2e wereldoorlog werd de synagoge
gebruikt als opslagplaats voor in beslag genomen radiotoestellen door
de bezetter. Tijdens de bevrijding van Walcheren werd de synagoge door
een granaat getroffen en ernstig beschadigd.
Na de oorlog kwamen slechts enkele van de 200 Middelburgse Joden terug
uit de vernietigingskampen in Oost Europa en deze gemeente verdween
vrijwel. De synagoge raakte steeds verder in verval en in 1980 stonden
alleen nog een paar overblijfsels van de muren rechtop.
In 1987 echter werden initiatieven ontplooid om de synagoge te
restaureren. Met hulp van het Nationaal Monumenten Fonds, de
Rijksdienst voor de monumentenzorg, de Provincie Zeeland, de Gemeente
Middelburg, meerdere kerken en fondsen en vele privé donateurs werd die
restauratie gerealiseerd in 1994.
De Joodse Gemeente Zeeland maakt deel uit van het Nederlands
Israëlitisch Kerkgenootschap en valt onder het Interprovinciaal
Opperrabbinaat. Het is een Actieve Joodse Gemeente met leden uit de
gehele provincie Zeeland.
Het huwelijk neemt binen het jodendom een heel belangrijke plaats in.
De huwelijksceremonie of choepa bestaat uit twee delen, de kiddoesjien
of ondertrouw en de nisoe’ien, de voltrekking. Deze twee onderdelen
zijn sinds de twaalfde eeuw samengevoegd tot één ceremonie.
De plechtigheid vindt vaak in de synagoge plaats, maar dat hoeft niet:
het kan ook heel goed in een daarvoor gehuurde zaal of in de open lucht.
De ceremonie vindt plaats onder een baldakijn, de choepa genaamd. Op
die manier wordt voldaan aan het gebod dat de huwelijksvoltrekking in
een aparte ruimte plaatsvindt. Na samen uit een beker wijn te hebben
gedronken , zoals zij ook samen de levensbeker zullen ledigen, schuift
de bruidegom de bruid de ring aan haar vinger.
Tussen het eerste en het tweede deel van de ceremonie wordt de ketoeba, de huwelijksakte voorgelezen.
In het tweede deel van de ceremonie worden zeven lofzeggingen voorgelezen terwijl het paar onder de choepa staat.
Ter herinnering aan de verwoesting van de tempel en om tot uiting te
brengen dat de wereld nog niet verlost is van ellende, wordt op het
hoogtepunt van de vreugde een glas gebroken. Als dit gebeurt roepen de
aanwezigen: Mazzal Tov – veel geluk! Hierna begint meestal een feest
met muziek, dans en een maaltijd.
