Als alle moslims en alle joden nu eens ophielden met het wedijveren in slachtofferdenken en een vuist maken tegen het opkomend antisemitisme, kunnen hun kinderen eindelijk weer eens samen spelen.
In Trouw van 8 juni 2004 schrijft publicist Youssef Azghari:
De moslim die ik spreek hebben al jaren het gevoel dat ze zich wel erg vaak moeten verantwoorden voor de misdaden van moslimextremisten.
Ze moeten zich diep schamen voor het geweld dat in naam van Allah wordt gepleegd. ook ik word er wel eens moe van om telkens weer te moeten uitleggen dat moslims net mensen zijn.
Je hebt ze in allerlei soorten en maten, liberalen en fanaten, goed of slecht.
Het blijft natuurlijk erg dom als sommigen dan toch elk incident waar een moslim bij betrokken is, aangrijpen om de hele moslimgemeenschap tot zondebok te maken. Hierover zijn moslims het met elkaar eens.
Echter, het kan nog een graadje dommer: als een aantal moslims zelf op hun beurt alle joden als zondebok beschouwt voor al het wereldleed.
Zulke moslims menen dat joden door de westerse media en politiek, vanwege de holocaust, met fluwelen handschoenen behandeld worden en moslims met een roede. Een jood die klaagt over anti-joodse uitsprkane zou hier volgens hen op alle begrip kunnen rekenen.
Maar een moslim die zijn onbegrip laat blijken over anti-islamitische uitspraken stuit op een muur van onbegrip.
Moslims die negatief denken over alle joden spelen de slachtofferrol. Zij doen precies hetzelfde als de islamhaters. Zij blazen graag de verschillen op tussen joden en moslims, omdat zij geen verzoening wensen. Daarom wil ik als tegenwicht juist de overeenkomsten benadrukken.
Laat ik beginnen met wat mij als eerste opvalt.
De islam heeft in essentie veel joods trekjes. Zowel moslims als joden kennen gemeenschappelijke riten en spijsverboden, zoals ritueel slachten en geen varkensvlees eten.
joden eten kosher en moslims halal. jongens moeten in beide geloven besneden worden. Bij joden gebeurt dat als het jongentje acht dagen oud is en bij moslims rond het vijfde levensjaar.
Verder zijn er twee opvallende overeenkomsten tussen bijvoorbeeld liberale moslims en liberale joden.
Ze zien hun wereldreligie voornamelijk als een cultuurgoed, die hun identiteit beinvloedt. Daarnaast hebben ze een hekel aan religieuze dogma’s. Traditionele moslims en joden bidden elke dag op vaste tijden en volgens belpaalde regels. Orthodoxe joden en othodoxe moslims verschillen slechts van naam. Voor de rest denken en doen ze precies hetzelfde. In hun ogen is de voruw altijd onderdanig aan de man. Als gelovigen voelen zij zich superieur, want ze zijn uitverkorenen van G’D. Daarom worden hun godsdientige matelaren in de hemel geprezen. Daarnaast keuren deze orthodoxen omgang met andersdenkenden af. Ze trouwen alleen binnen hun geloofsclan. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Waar het omgaat is dat moslims en joden oorspronkelijk uit een en dezelfde familie komen. Volgens de bijbel geldt Abraham als de aartsvader. Hij had twee zoons: Ismael en Izaak. Moslims komen uit het nageslacht van Ismael en joden uit het nageslacht van Izaak. De allereerste moslims baden richting Jeruzalem en niet naar Mekka. Zij erkenden de thora en leefden lang in vrede met de joden. Natuurlijk heerste er toen ook al onbegrip ten opzicht van elkaar.
Zo zou Mohammed, de stichter van de islam, volgens een overlevering naast een joodse buurman wonen. Deze buurman had een hekel aan Mohammed die zich voorstelde als ‘Nabi’, dat zowel in het Hebreeuws als Arabisch ‘profeet’ betekent. Om deze profeet te pesten legde hij vuil voor zijn deur. Mohammed liet hem met rust totdat de buurman erg ziek werd. Toen ging hij hem opzoeken om zijn m
