De meeste Nederlandse krantenlezers kennen Henriette Boas als de onvermoeibare auteur van duizenden ingezonden brieven. Bij NIKMedia as. zondag een even indrukwekkende als ontroerende documentaire over ‘de koningin van de ingezonden brief’.
| Uitzending: zondag 5 december, 14:00 – 15:00 uur, Nederland 1 (herhaling: donderdag 9 december 13:45 uur) |
Wanneer een krant of een weekblad fouten maakte in de berichtgeving over Israël of joodse zaken, klom zij in de pen. Haar brieven ondertekende ze steevast met "dr. Henriette Boas, Badhoevedorp".
Henriette Boas werd op 27 oktober 1911 geboren in een joods gezin in Amsterdam. Zij was de oudste dochter van classicus Marcus Boas en promoveerde, net als haar vader, in de klassieke talen. In de film vertellen familieleden over haar uitzonderlijke positie binnen het gezin die veroorzaakt werd door haar opvallende intelligentie: vader’s trots.
De film "Ik lees de krant met een schaar" geeft een beeld van de persoon Henriette Boas en de positie die zij bekleedde in Nederland, zowel binnen als buiten de joodse gemeenschap. Naast familie en bekenden spreken een aantal vooraanstaande journalisten over hun band met haar, zoals Bas Heijne, Igor Cornelissen en Hans Knoop.
Centraal staan drie politieke kwesties waar Henriette Boas direct bij betrokken was: de Weinreb-affaire, de zaak Menten en de Fassbinder-affaire.
Aanleiding voor deze film was een reportage die Shaul Kesslassi met David de Jongh maakte over de geboortestraat van Henriette Boas, de Den Texstraat in Amsterdam. Zij wilden het materiaal gebruiken voor een uitzending ter gelegenheid van de 90e verjaardag van Boas. Toen zij vlak daarvoor in juni 2001 overleed leidde dit tot een grote documentaire over deze markante persoonlijkheid die zich niets aantrok van wat men van haar vond.
Tijdens de perspresentatie van de documentaire werd de instelling bekendgemaakt van de Dr. Henriette Boas Prijs ter onderscheiding van opmerkelijke, resp. populair-wetenschappelijke prestaties (krant, radio, televisie, film, expositie) die op een kritische en betrokken wijze verleden en/of heden van Nederlands-joodse cultuur en religie – in de breedste zin van het woord – belichten.
