Tijdens het opruimen van zijn zolder vond Piet van der Klugt de oorlogsagenda van Asser Visser die bij Piet’s ouders was ondergedoken. Een zoektocht, o.a. via het prikbord van joods.nl, maakte duidelijk dat Asser’s dochter Bertie in Amersfoort woont. De agenda vol dierbare herinneringen aan haar vader is vorige week woensdag aan haar overhandigd.
Wijnhoven heeft al jarenlang contact met Piet van der Klugt
jr. en
ze spreken veel met elkaar over Israël en Jodendom. Op een dag laat
Piet haar een agenda zien die hij heeft gevonden op zijn zolder. Het
blijkt de agenda te zijn van Asser Visser die tot 1944 was ondergedoken
in Leiden bij Piets ouders, Piet en Miet van der Klugt. Bij de agenda
zit een briefkaart die Bertie vanuit Westerbork heeft verstuurd
naar Piet en Miet. Zij schrijft dat ze het altijd zo leuk en gezellig
heeft gevonden bij hun. Zij herinnert zich niet meer dat zij dat heeft
geschreven, maar het is duidelijk haar handschrift en ondertekening.
“Ja blijkbaar kenden we deze mensen al voordat mijn vader bij hen ging
onderduiken”.
Asser Visser schreef van 1931-1943 in de agenda, daarna wordt het stil.
Bertie’s vader werd in 1944 opgepakt met een vals identiteitsbewijs en
naar Westerbork gedeporteerd. Toen Asser op weg was naar het kamp is de
vader van Piet hem achterna gereisd met een koffer vol spullen. Als
zekerheidsstelling hebben de Duisters daarom Piet’s moeder
vastgehouden. Op het moment dat hij naar Westerbork vertrekt laat hij
de agenda in Leiden achter.
Piet jr. wist niet wie van de familie Visser de oorlog heeft overleefd
en de vraag kwam al snel op wat te doen met de agenda. Piet dacht dat
de agenda mogelijk een goede bestemming zou hebben in het vernieuwde
Yad Vashem. Tami vond het echter belangrijk na te gaan of er in
Nederland nog nabestaanden van Asser zouden zijn. Toen is contact
opgenomen met Herinneringscentrum Kamp Westerbork en zij vertelden dat
de afzender van het kaartje naar alle waarschijnlijkheid Bertie Ester
Visser zou zijn. Meer gegevens dan dat ze in Westerbork had gezeten had
het
Herinneringscentrum niet van Bertie. Er moest dus op een
andere manier verder worden gezocht.
De familie Wijnhoven plaatste vervolgens op het prikbord van Joods.nl
een bericht over de agenda en dat ze op zoek waren naar Bertie Esther
Visser. Bertie was helemaal niet op de hoogte van deze oproep tot de
dag dat zij werd opgebeld door Frank Levy uit Israël. Frank Levy’s
moeder had samen met Bertie’s zuster ondergedoken gezeten. Hij bracht
Bertie op de hoogte van de oproep op het prikbord. Na het telefoontje
van Frank was het contact tussen de
familie Wijninga en Bertie snel gelegd.
Tami zegt dat ze erg ontroerd was toen ze die bewuste ochtend met
Bertie in contact kwam. Zij begrijpt wat de betekenis van de agenda
moet zijn voor haar. Voor haar dochters Adi en Amiet van
respectievelijk zestien en elf jaar oud is het ook erg speciaal: “Wij
hebben zoiets nog nooit meegemaakt, eigenlijk hartstikke spannend”.
Het is duidelijk een bijzondere gebeurtenis wanneer Bertie de agenda
overhandigd krijgt. Ze begint te bladeren en zegt dat alle namen en
gebeurtenissen weer naar boven komen: “Oh ja, hier heeft mijn vader
opgeschreven dat we naar het zwembad gaan, ik was die dag echt helemaal
verbrand”. Ook staat ze
