Samen een waterpijpje delen is in Israël een manier voor Joodse en Arabische jongeren om twee culturen bij elkaar te brengen. Maar volgens een artikel in een Amerikaans medisch tijdschrift stelt Barry Knishkowy van het Israëlische ministerie van Volksgezondheid dat aan het roken van de ‘hoeka’ ernstige gezondheidsrisico’s verbonden zijn.
Het artikel in het Amerikaanse medische tijdschrift Pediatrics stelt
dat de concentratie kankerverwekkende en verslavende stoffen in
tabaksmengsels voor waterpijpen veel hoger kan zijn dan die in
sigaretten. Veel gebruikers denken dat de door het water gekoelde rook
minder ongezonde stoffen bevat. In het bloed van waterpijprokers bleek
de concentratie van koolmonoxide viermaal zo hoog te zijn als bij
sigarettenrokers. Ook is het nicotinegehalte in waterpijptabak vaak
hoger dan in tabak voor sigaretten.
Waterpijprokers lopen bovendien het gevaar van infecties door het samen
roken. De slang waaraan het mondstuk zit, wordt vaak gedeeld door
meerdere mensen. Ook bestaat het risico van verslaving omdat veel
waterpijprokers alcohol, hasj of marihuana aan de tabaksmengsels
toevoegen.
Uit onderzoek is gebleken dat long- en blaaskanker en aandoeningen van
de luchtwegen vaker voorkomen bij waterpijp-rokers dan bij
niet-rokers. Een Egyptisch onderzoek toont verband aan tussen
waterpijproken en onvruchtbaarheid.
De waterpijp is al vele honderden jaren een bekend verschijnsel
in Arabische landen, Turkije, India, Pakistan en delen van China. De
afgelopen honderd jaar daalde de populariteit en werd de waterpijp
vooral iets voor oudere mannen in koffiehuizen. Maar de laatste paar
jaar is de gewoonte weer in opkomst, ook bij jongeren, met name omdat
waterpijproken verhoudingsgewijs goedkoop is. In veel steden
verschijnen de laatste paar jaar waterpijp-cafes. Volgens
wetenschappers roken dagelijks ca. 100, miljoen mensen een waterpijp.
Uit een onderzoek onder 6000 tieners bleek dat 40 procent van de joodse
tieners en 31 procent van hun Arabische leeftijdgenoten wel eens
waterpijp had gerookt.
Zie: pediatrics.aappublications.org voor het volledige artikel.
