“Allemaal kifkif” werd op 26 januari 2006 voor het eerst, en vast en zeker niet voor hert laatst vertoond. De open dag van TeC Amsterdam, waar met (letterlijk) enig tromgeroffel het nieuwe technische lokaal, de Technohal, werd geopend, trok in de loop van de ochtend steeds meer bezoekers, leerlingen, docenten èn belangstellenden.
De Stichting Maimon, die zich onder de gedreven leiding van Sami Kaspi al jaren inzet om Marokkaanse jongeren kennis te laten maken met het Joods-Marokkaanse erfgoed, ontwikkelde samen met projectmanager Hans ter Braak en de docenten Mustapha Daher (TeC Amsterdam) en Majid Nadir (Vrije Universiteit Amsterdam) het idee om dit erfgoed ter plaatse te gaan opzoeken en dat bezoek op film vast te leggen.
“Allemaal kifkif” werd op 26 januari 2006 voor het eerst, en vast en zeker niet voor hert laatst vertoond. De open dag van TeC Amsterdam, waar met (letterlijk) enig tromgeroffel het nieuwe technische lokaal, de Technohal, werd geopend, trok in de loop van de ochtend steeds meer bezoekers, leerlingen, docenten èn belangstellenden.
In de aula van de school werden de stoelen op de eerste rij voor het witte doek ingenomen door de Marokkaanse ambassadeur in Nederland dr. N. Benomar Alami, wethouder voor onderwijs en sociale zaken Ahmed Aboutaleb, Sami Kaspi en zijn vrouw, documentairemaakster Nina Pieters, Ine Lanjouw (Allochtoon Video Circuit) en twee (twee anderen waren verhinderd) van de vier leerlingen van TeC Amsterdam die vorig jaar de reis èn de film maakten.
Hans ter Braak leidt de film in met een korte uitleg hoe het idee tijdens een aantal dialoog-avonden in aanwezigheid van Sami Kaspi tot stand kwam. “We hebben heel veel met elkaar gepraat en heerlijk samen gegeten. Tijdens die vier leeravonden. En dan realiseer je je eens te meer dat je met één hand niet kunt applaudisseren, en als je mooie muziek wilt maken op de piano gebruik je ook de witte en de zwarte toetsen tegelijkertijd”.
In april 2005 reisden Stefanie (Surinaams-Antilliaans, rooms-katholiek), Layla (Nederlandse moeder, Marokkaans-Joodse vader, joods), Fouad (Marokkaanse ouders, moslim) en Jaimie (Nederlands, geen religie) naar Marokko. De meisjes woonden bij een islamitisch gezin in Casablanca, de twee jongens bij een joods gezin in Marrakech. Onafhankelijk van elkaar filmden de kinderen het dagelijks leven van de gezinnen waar ze gastvrijhheid genoten. Aan het begin van de film bezocht het viertal een synagoge en werd Sjabbat gevierd. “Wel veel lawaai in
