Jitsgak Moëd, voor velen in Joods Nederland en Isräel een bekende naam. Hij schreef voor joods.nl een opiniestuk over de dialoog tussen denkende orthodoxe en niet-orthodoxe Israëli’s over het karakter van de samenleving. Wilt u óók uw mening delen met onze lezers? Laat het ons weten!
"De ontluikende bloei van onze verlossing"
In de modern-orthodoxe synagoges wordt wekelijks het gebed voor de Staat Israël plechtig voorgedragen. In de openingszin van dit gebed wordt de staat beschreven als “de ontluikende bloei van onze verlossing”. Met het laatste woord wordt het messiaanse tijdperk aangeduid. Dit gebed, ingesteld door het Opperrabbinaat van Israël in 1948, stoelt op de zg. Mizrachistische, orthodox-zionistische ideologie waarin de oprichting van een Joodse staat en de terugkeer naar en de inzameling van de bannelingen in Eretz Jisraël als een eerste fase wordt beschouwd van de vervulling van de profetische beloften. In dezelfde lijn ligt ook het karakter van de viering van Jom Ha’Atsma’oet, Israël’s nationale feestdag: een plechtige sjoeldienst waarin het Halleel-gebed wordt gereciteerd, identiek aan de wijze waarop het op alle andere religieuze feestdagen geschiedt.
In 1967 kwam het geheel Eretz Jisra’el (Palestina) in Joodse handen. Vele mizrachisten zagen hierin een volgende fase van de “Atgalta diGe’oelah”, het begin van de verlossing. Op de West-Bank en rondom Gaza werden derhalve spoedig orthodoxe nederzettingen opgericht als realisering van de profetische visies.
De ontruiming van de Gaza-strook in 2005 wordt door velen van de Israëlische orthodoxie beschouwd als strijdig met die visie en werd derhalve vurig bestreden. De regering Sharon slaagde er echter desondanks in om het terugtrekkingsbeleid te realiseren. Dit veroorzaakt een geloofscrisis bij die religieuze pioniers die hun dromen (letterlijk) in vlammen zagen opgaan. De wijze waarop deze crisis moet worden aangepakt is nu een onderwerp van discussie tussen de ideologische leiders en rabbijnen van deze vurige en sterk gemotiveerde zionisten.
De discussie is in het dagblad Ma’ariw gevoerd in de week voor Jom Ha’Atsma’oet; het religieus-feestelijke karakter van de dag stond ter discussie tussen een aantal rabbijnen uit de zionistische hoek. Sommigen van hen beschouwen de terugtrekking als strijdig met de doelen van de Voorziening, waarmee de heiligheid van de Staat wordt vernietigd. Anderen stellen dat de uitdrukking ‘de ontluikende bloei van onze verlossing’ mogelijk voorbarig is geweest, maar dat de inzameling van de bannelingen en de zelfstandige Joodse gemeenschap in zijn eigen land voldoende zijn om G’d te danken. Raw She’ar Jasjoew Cohen, de zoon van de bekende Nazier, heeft overigens een woord aan de tekst van het gebed voor de Staat toegevoegd zodat het volgens hem luidt ‘de hopelijk ontluikende bloei van onze verlossing”.
Van de religieuze meningverschillen worden in de Nederlandse pers vrijwel uitsluitend aandacht geschonken aan gebeurtenissen met een extremistisch karakter. Daarnaast bestaat er echter een – belangrijkere – dialoog tussen denkende orthodoxe en niet –orthodoxe Israëli’s over het karakter van de samenleving. In Joodse kring in Nederland wordt hierover nauwelijks gesproken, maar als wij ons met Israël verbonden voelen, verdient deze dialoog onze volledige aandacht.
{mos_sb_discuss:52}
Jitsgak Moëd. Geboren in Amsterdam in 1932. Van Israëlische nationaliteit. Actief in de zionis
