Vierde bericht uit het dagelijks leven in Jeruzalem

De laatste dagen staan de kranten vol van nieuwe maatregelen die door de regering worden voorgesteld om de extra kosten van het leger te kunnen opvangen. Enkele van de belangrijkste voorstellen zijn: verlaging van de maandelijkse bijdrage voor gezinnen met meer dan 5 kinderen, waarvan geen van de gezinsleden in dienst is, met gemiddeld NIS 1.000 per maand, verhoging van de btw met 1% (wordt dan 19%), extra belasting op spaargeld en winst op aandelen, verhoging van de accijns op benzine (tweede keer in een maand) met 12,5% en diesel met 25%.

Enkele van deze maatregelen zullen het halen, enkele ook niet, maar zeker is dat de laagste inkomens en de midden inkomens het hardst worden getroffen. Daarbij komt dat de economie duidelijk tekenen vertoont van een recessie en de vraag op ieders lippen is hoe lang kan het land dit alles nog volhouden?Er is al sprake van een zogenaamde oorlogseconomie en bij het teruglopen van de inkomsten voor de overheid en de steeds hogere uitgaven hoef je geen econoom te zijn om te begrijpen dat de situatie uit de hand gaat lopen. Misschien pessimistisch gedacht, maar het is de realiteit hier. Je ziet ook dat mensen die het kunnen, proberen hun geld in het buitenland onder te brengen middels investeringen zoals het aankopen van een woning, waardoor ze ook de mogelijkheid hebben zelf, of hun kinderen daar naar toe te sturen mocht de situatie uit de hand lopen.Supporters van Israël in het buitenland (Joden en niet-joden) kunnen natuurlijk Israël steunen en wel op een hele simpele wijze, koop Israëlische producten. Het is al door veel anderen voorgesteld maar blijkt de enige directe manier te zijn om te zorgen dat bedrijven hier kunnen blijven produceren en de staat profiteert daarbij ook door de ontvangst van belastingen welke op deze producten wordt geheven. Het is ook makkelijk, Israëlische producten zijn in veel winkels in het buitenland, dus ook in Nederland, te vinden, voorbeelden zijn wijn, fruit, groenten, kleding, vegetarische producten etc.De demonstraties tegen Israël die in de wereld nog steeds gaande zijn werken het alleen staan gevoel bij de gemiddelde Israëli alleen maar aan. Je kunt blijven uitleggen dat het recht van demonstratie in de grondwet van de meeste landen is vastgelegd en dat de demonstraties meer anti-Israël zijn dan antisemitisch, men blijft vasthouden aan het idee dat de jacht is geopend en Joden moeten vrezen voor het ergste, nu ook buiten Israël. Het mag de regering hier worden aangerekend dat er niet genoeg P.R. wordt bedreven om de het Israëlische standpunt, en wat de Palestijnen hier aanrichten en van plan waren aan te richten, in het buitenland bekend te maken.De zogenaamde openheid is ver te zoeken, journalisten worden steeds vaker geconfronteerd met een dichte deur en als ze al ergens een reportage mogen maken worden allerlei beperkingen afgekondigd. Het wordt tijd dat de regering wakker wordt en inziet dat het standpunt van Israël beter naar buiten moet worden gebracht en dan bij voorkeur door mensen die de belangrijkste wereld talen vloeiend spreken. In een land met zoveel inwoners afkomstig uit de gehele wereld, moet het toch niet zo moeilijk zijn capabele mensen hiervoor te vinden.Nog steeds is de spanning in het land niet afgenomen, het is weliswaar nog altijd rustiger dan het in weken is geweest, maar toch wordt je nog iedere dag geconfronteerd met een bom alarm. Afgelopen vrijdag heb ik daar binnen een uur twee voorbeelden van mogen meemaken. Ik was op weg naar de wijk Ramot van Jeruzalem, en kwam in een verkeerschaos terecht aan het eind van de Begin, de semi-snelweg die de wijk Malcha met Ramot verbind. Geen doorkomen aan, de weg was bij Ramot afgesloten wegens een bommelding, achteraf gelukkig vals, maar er wordt geen enkel risico genomen. Gezien de verkeerschaos die er al was,besloot ik dan ook maar terug te gaan en nam de afslag richting Geula, een orthodoxe wijk waardoor je uiteindelijk in het centrum komt. Amper i