Op het machaneh van Bne Akiwa worden de chanichim begeleid door madrichim en worden de dagen gevuld met spel en pe'oela. De Hebreeuwse woorden rollen bij zowel de jongeren als de begeleiders met groot gemak over de lippen. Een verslag van een dagje religieus zionisme in Zuid-Limburg.
Bne Akiwa is een internationale Joods-religieuze zionistische jeugdbeweging met wereldwijd ongeveer 70.000 leden. Jongeren in de leeftijd 6-18 worden gedurende hun actieve jaren in de beweging klaargestoomd voor Aliya, al zal uiteindelijk niet iedereen ook daadwerkelijk emigreren naar Israël. In Nederland organiseert Bne Akiwa naast wekelijkse activiteiten jaarlijks een winter- en een zomerkamp. Dit jaar vond de zomereditie plaats in de glooiende heuvels van Zuid-Limburg, vlakbij de Belgische grens. Vijfenzeventig jongeren en dertig begeleiders genoten er een week lang van het weer, sport en spel en educatieve activiteiten.
Iedere drie jaar komt er vanuit Israël een nieuwe bestuursvoorzitter, een sjaliach, om het bestuur van Bne Akiwa in Nederland te leiden. Uri Heilbron heeft deze taak de afgelopen drie jaar vervuld. Het zomerkamp van dit jaar vormt voor hem de afsluiting van een periode waarin hij naar eigen zeggen 'met veel plezier aan de beweging heeft teruggeven wat hij heeft ontvangen.' "Ik ben opgegroeid in Nederland in een niet vroom gezin. Op mijn negende koos ik zelf voor de religieuze beweging Bne Akiwa. Nu ik sjaliach ben geweest is de cirkel rond." Uri Heilbron was drie jaar lang aanwezig bij de wekelijkse activiteiten in het mo'adon, het clubhuis, in Amsterdam. Ook organiseerde hij de winter- en zomerkampen.
Jonathan, een twintig jaar oude madrich (leider) bij Bne Akiwa, zat het laatste jaar in het bestuur en was betrokken bij de organisatie van het kamp. Hij licht de religieus-zionistische inslag van de beweging toe: "Concreet houdt dit in dat de leden worden gemotiveerd Tora te leren en naar Israël te emigreren. Zelf ben ik dat op den duur ook van plan. De Joodse gemeenschap in Nederland is mij te klein." Bij Bne Akiwa geldt de Halacha als maatstaf voor het Joods-zijn. Jongens en meisjes slapen op het kamp gescheiden, jongens dragen een kippa en na de maaltijd wordt er gebensjt, waarbij het dankgebed na de maaltijd wordt uitgesproken. Alle aanwezigen, van jong tot oud, kunnen het minutenlange gebed uit het hoofd opzeggen. Bne Akiwa heeft zelf pannen en servies meegebracht naar de kampeerboerderij. "Gescheiden keukens zijn niet nodig. Alle maaltijden zijn chalavi, zuivel, omdat er vanaf de derde dag van het kamp, negen dagen voor de vastendag Tisja Ba'av, toch geen vlees meer mag worden gegeten."
Jonathan: "Het thema van dit machaneh is 'de kiboets'. De kiboets is belangrijk in de perceptie van Bne Akiwa: het land bewerken en leven volgens de Tora stond oorspronkelijk centraal in veel kiboetsim. Vandaag de dag zijn er nog maar dertien religieuze kiboetsim in Israël." Iedere groep op het kamp heeft de naam van een kiboets. Zo heten ze Javne, Tirat Tsvi of Alumim. Jonge kinderen hebben tijdens de spel-activiteiten kiboetsim gebouwd van karton; de ouderen wanen zich even vroeg in de vorige eeuw tijdens een spel waarbij een nieuwe nederzetting moet worden verdedigd. Bij de oudere groepen is er ook ruimte voor educatieve onderdelen en discussie.
Een van de oud
