Inflatie in singlesland: zoek de tien verschillen…of hoe mensen determineren, deduceren en reducer

Het moet me even van het hart. Ik vind veel partnerzoekenden onredelijk, niet allemaal, maar veel wel. Onredelijk in hun wensen en verwachtingen. En dan met name in wat zij van anderen verwachten.

De vrouw van veertig die snel een man wil omdat ze nog wil baren. De man van een meter zestig die alleen maar een vrouw wil ontmoeten die kleiner is dan hij en beslist geen centimeter langer. De vrouw die alleen maar mannen wil ontmoeten die geen bril dragen. De mannen die alleen maar bij een eerste ontmoeting aan het woord zijn en absoluut niet geïnteresseerd zijn in wat de ander te vertellen heeft. De vrouw die daarop beledigd is. En vergeet dat het ook kan zijn dat hij misschien haar helemaal niet leuk vond en gewoon uit beleefdheid de tijd van de afspraak wilde doorkomen. De arrogantie van mensen die niet begrijpen dat een ander hem of haar niet leuk vindt. En wat gebeurt er dan? Dan wordt er alleen maar gezocht naar de verschillen. En waarom ons partnervoorstel slecht was. Want dit deugde er niet aan hem, en dat schortte er bij haar aan.Wij hebben veel geduld met onze cliënten, Betty en ik. Wij proberen zoveel mogelijk mensen te woord te staan en vooral, te begrijpen. En dat valt lang niet altijd mee. Waar we vooral van van onze stoel vallen is de ongezouten kritiek die mensen op elkaar kunnen hebben. Alsof ze niet gewoon een andere partnerzoekende hebben ontmoet maar in dienst van ons, als een soort Mozes Bond, op zoek moesten naar wat er allemaal mis was aan haar. Of als Saar Christie moeten ontdekken wat er aan hem allemaal mankeerde. Maar daar gaat het toch niet om? In plaats van te kijken of iemand een leuke, boeiende persoonlijkheid is met wie je een prettig ontmoeting kan hebben, stellen mensen zich van tevoren al zowel agressief als defensief op om zich vooral in te dekken in het waarom iemand beslist never nooit een levenspartner zal worden. En hoe dat zo bijdehand en onsympathiek mogelijk naar Jingles gebracht kan worden.Jan, Piet Joris en Corneel…"Je wist toch zeker wel dat hij…" en dan komt het hoor: zijn echtscheiding niet verwerkt heeft, praat over ‘de vrouwtjes’, beslist niet geëmancipeerd is, of te geëmancipeerd is. Jullie konden toch weten dat ik niet hou van: mannen met een bril, mannen met een baardje, mannen met een buikje, mannen met witte sokken, mannen met corduroy broeken, mannen die niet van muziek houden, mannen die niet van films houden, etc. etc. En de mannelijke variant daarop: hoe kon je haar nou aan me voorstellen, je wist toch zeker wel dat: ik niet hou van vrouwen met rode lippenstift, geverfd haar, lang haar, kort haar, teveel sieraden, geen sieraden, roze lippenstift, gelakte nagels, te kleine borsten, te grote borsten, etc. etc.Het gebeurt niet vaak, maar soms zitten Betty en ik met open mond en ingehouden adem te luisteren naar het arrogante en ongecensureerde verhaal van een ontmoeting. Want wat gebeurt er? Mensen zien elkaar en vinden direct wat van de ander. Wel leuk, niet leuk, wat een sukkel, wat is ‘ie lelijk, wat is ‘ie joods, wat is ‘ie niet joods, wat een foute schoenen, wat een vieze after shave. Of hij vindt dat ze een echte Jewish princess is: te dure auto, te dure sieraden, teveel van zichzelf ingenomen, te introvert, te extravert, te dure woonomgeving. En in plaats dat mensen bij elkaar op zoek gaan naar overeenkomsten, naar raakvlakken, naar gespreksstof, worden er analyses gemaakt waar professor Freud nog wat van zou kunnen leren. Met welk doel? Om vooral zo onsympathiek mogelijk aan ons te kunnen vertellen wat er niet deugde aan de ander. En of wij daar dan maar vooral goede notie van willen nemen. En beslist het wensenpakket aan moeten passen want wij hebben er helemaal niets van begrepen.You don’t have to be perfectTijdens het kennismakingsgesprek proberen we altijd duidelijk te maken dat wij veel kunnen voorzien, maar niet hoe twee mensen op elkaar zullen reageren. Dat het best kan zijn dat het geen goed voorstel is,