Over een dramatisch leven en een bruiloft in Odessa

Bruiloft in Tansklass door Yafim Ladizhinski.

Als kind begint hij al met schilderen. Tot de ontsteltenis van zijn moeder komt, wanneer hij een jaar of negen is, een veiligheidsbeamte aan de deur. De beambte vertelt dat hij haar zoon op school zag terwijl deze een portret van Lenin op de arm van één van de leerlingen maakte. Hij stelt voor dat zij haar zoon opgeeft voor de lessen bij het atelier van Yuri Bershadsky. Zij volgt zijn raad op.Na het beëindigen van zijn studies, gaat Ladizhinski werken bij de opera. Hij trouwt, verhuist naar Moskou en werkt daar tussen 1941 en 1944 voor het beroemde Mali theater. In deze tijd worden zijn zoon en dochter geboren die hij respectievelijk Viktor en Viktoria noemt, om zo zijn hoop op een overwinning op Duitsland aan te geven. Op het moment dat ook de Sovjet Unie bij de oorlog betrokken raakt, trekt Ladizhinski, samen met de acteurs van het Mali theater van legerbasis naar legerbasis waar zij stukken opvoeren voor de soldaten. Het weinige geld dat hij op deze manier verdient stuurt hij naar zijn familie.In 1944 stort hij in en hij belandt in een ziekenhuis, wat hij ternauwernood overleeft. Na de oorlog weigert Ladizhinski om zich bij de communistische partij aan te sluiten. Hierdoor krijgt hij maar weinig werk ondanks dat er in die tijd meer dan honderd theaters in Moskou zijn. De KGB houdt hem voortdurend in de gaten.Naast het werk dat hij voor de theaters maakt, schildert Ladizhinski. Ondanks het feit dat hij geen lid van de partij is, wordt zijn werk geëxposeerd op tentoonstellingen die gesponserd worden door de vakvereniging. Pas vanaf 1964 spendeert hij al zijn tijd aan schilderen. Tijdens de eerste jaren van zijn carriere als schilder, maakt hij vooral portretten van zijn moeder, landschappen en stillevens. In 1969 zou er een tentoonstelling komen van de schilderijen die hij had gemaakt naar aanleiding van de verhalen van Isaac Babel, wiens boeken in die jaren verboden zijn in de Sovjet Unie. Een speciale commisie besluit de tentoonstelling op de lange baan te schuiven. Eén van de leden van de commisie merkt op dat wanneer enkele van de joodse gezichten verwijderd zouden worden, de tentoonstelling zonder enig probleem door zou kunnen gaan. Hoewel Ladizhinski hier niet mee instemt, wordt de tentoonstelling toch uiteindelijk goedgekeurd. Zijn meest geliefde onderwerp om te schilderen is Odessa. Hij schildert, nauwkeurig en uitvoerig, het leven in de stad en de mensen die hij heeft gekend.Op een gegeven moment heeft Ladizhinski meer dan 2600 schilderijen opgeslagen in zijn atelier en een angstig gevoel bekruipt hem dat wanneer hij zal sterven zijn werk staatsbezit zal worden. Hij besluit naar Israël te emigreren en zo zijn werk te redden. Hij moet echter betalen om zijn werken uit Rusland mee te nemen, wanneer hij dat niet zou doen zou het alsnog staatsbezit worden. In Israël probeert zijn dochter tevergeefs geld hiervoor in te zamelen. Na tien maanden dringt het tot Ladizhinski door dat hij onmogelijk het geld bij elkaar kan krijgen. Hij neemt een radiacale beslissing en vernietigt tweeduizend werken. De overgebleven 600 neemt hij mee wanneer hij in 1978 met zijn vrouw emigreert. Zij gaan wonen in een twee kamer flat in Jeruzalem, waarvan één kamer vol staat met de schilderijen. Op de een of andere manier slaagt hij er in om in Israël nog 300 werken te maken. Maar hij is een gebroken man. En de erkenning die hij verwachtte blijft uit. Drie jaar nadat hij alija gemaakt heeft, in mei 1982, op de dag dat een tentoonstelling van zijn werk zou worden geopend in het Museum of Art in Ein Harod, pleegt Ladizhinski zelfmoord.Bruiloft in TansklassBruiloft in Tansklass is één van de schilderijen dat als thema Odessa heeft. Het laat twee verschillende momenten tegelijkertijd zien; Een bruidspaar terwijl zij onder de choepa staan en op de achtergrond is een tweede scene geschilderd. Hier is het bruidspaar afgebeeld op