Joods object: Russische woonkamers in Israël

Deze keer in onze serie "Joodse objecten" een project van de Israëlische fotograaf Sjai Aloni, die via hun honden wist door te dringen tot de woonkamers van Russische immigranten.

De Israëlische fotograaf Sjai Aloni laat met zijn foto’s een wereld zien die ooit heeft bestaan en die nu in een andere tijd en op een andere plaats wordt gekoesterd. Hij doet dit door geportetteerden samen met hun persoonlijke bezittingen te fotograferen. Houten vitrines, en behang dat bestaat uit een afbeelding van een besneeuwde bergtop vormen tastbare herinneringen aan een plaats uit het verleden.Sjai Aloni vertelt de mensen die hij fotografeert niet hoe zij moeten zitten, noch past hij de omgeving aan. Tegelijkertijd maakt hij ook geen ?verassingsfoto’s?, waarbij het model op een voor hem of haar onverwachts moment wordt gefotografeerd. Aloni geeft zijn modellen de tijd om hun plek in de afbeelding in te nemen.In 1998 startte Aloni het project "Plaatselijke woonkamer". Aloni woont al zijn hele leven op kibboets Geva, in het Noorden van Israël. Twintig jaar geleden is hij begonnen met fotograferen. Dit doet hij naast zijn werk in de fabriek van de kibboets. In deze fabriek werken ook veel Russen. De meeste van hen spreken nauwelijks Hebreeuws en Aloni zocht naar een manier om met hen in contact te komen. Zij wonen niet in de kibboets maar in omliggende steden en mosjaviem. Hij vroeg hen of hij hen thuis mocht fotograferen. Dit stuitte op groote tegenstand. Dat dit op een gegeven moment toch lukte, is te danken aan de honden die op elke foto prominent aanwezig zijn. Dit zijn niet zo maar honden, maar rashonden met een stamboom. Russen houden vaker dan Israëli?s honden als huisdieren. De eerste foto van hond maakte Aloni in zijn studio. Dit werkte echter niet; de hond was veel te onrustig. Het ging veel beter toen hij hem in zijn eigen huis fotografeerde. Vanaf dat moment openden de Russen, schoorvoetend, de deuren van de huizen.Het resultaat is een aantal foto’s waarop een woonkamer te zien is. Een woonkamer of salon is een vrijwel onbekend fenomeen in Israël. In elke salon bleek niets Israëlische aanwezig te zijn. De meubels waren mee genomen uit Rusland of gekocht in Israël maar dan alleen wanneer zij sterk leken op de Russische modellen. De huiskamers bieden onderdak aan een oude vertrouwde wereld.Als gevolg van het maken van deze foto’s heeft Aloni veel meer contact met zijn Russische collega’s. De geportretteerden zelf zijn trots op de foto’s maar voelen zich tegelijkertijd ongemakkelijk. Het is de eerste keer dat zij hun huis en daarmee wie zij zijn aan de hele wereld laten zien.De foto’s zijn op dit moment te bezichtigen in Museum of Art, Ein Harod, Israël.