Soekot (15-21 Tisjrie)

Soekot (Loofhuttenfeest) is het laatste feest van de drie sjalosj regaliem, de pelgrimsfeesten. De twee andere zijn Pesach en Sjawoeot. Op deze feestdagen trokken de mensen op naar de Tempel in Jeruzalem om hun offergaven te brengen. Ook Soekot heeft een agrarisch karakter, de oogst wordt binnen gehaald voordat de regentijd begint, vandaar de naam chag ha-asief (Exodus 23,16).

Het voorschrift om op Soekot in de Soeka, de loofhut, te zitten wordt door sommigen toegeschreven aan het feit dat de landarbeiders, tijdens de oogst, op de velden in tijdelijke hutjes overnachten. Een andere verbinding wordt gelegd met de tocht door de woestijn. Soekot was in de bijbelse tijd een belangrijk feest, in I, Kon. 12, 32 wordt erover gesproken als he-chag, het feest.Een andere benaming voor Soekot is zeman simchateenoe, de tijd van onze vreugde. Is het omdat de oogst tot een goed einde is gekomen of omdat we de jemee tesjoewa goed volbracht hebben? Op Soekot zouden volgens de traditie een aantal belangrijke gebeurtenissen hebben plaats gehad:1. De Tempel wordt ingewijd door koning Salomon (I Kon. 8)2. De openbare voorlezing van de Tora voor het hele volk, eens in de zeven jaar, de zogenaamde hakheel (Deut., 31,10-13)3. In Zecharja 14, 1-21 wordt het messiaanse toekomstvisioen beschreven waarbij op Soekot alle volkeren naar Jeruzalem zullen komen. Dit is ook de haftara die op Soekot wordt gelezen.In de Tora vinden we drie geboden met betrekking tot Soekot:a. het zitten in de soekab. het zwaaien met de loelav (Leviticus 23, 40).c. het vieren van het feest en het verlenen van gastvrijheida. Met de bouw van de soeka moet direct na Jom Kippoer worden begonnen. De hut moet in de open lucht staan en moet duidelijk een tijdelijk karakter hebben. De bedekking is van takken of stukjes hout en de lucht moet te zien zijn. De versiering van de soeka is belangrijk, het moet er prettig zitten zijn.b. De loelav is een plantenbundel die is samengesteld uit vier plantensoorten, de arba miniem. Een palmtak (loelav); twee wilgentakken (aravot); drie myrtetakken (hadassot) en een citrusvrucht (etrog). De palm smaakt lekker, ruikt niet (woning), de wilg smaakt niet en ruikt niet (verwarming), de mirte smaakt niet, maar ruikt lekker (het mooie), de etrog smaakt lekker en ruikt lekker (voeding). Zo zijn alle planten vertegenwoordigd en vormen een eenheid. Het zwaaien met een tak is het symbool van die eenheid. We danken God voor het voedsel en de gaven van de natuur. In sjoel vindt het loelav zwaaien plaats tijdens Halleel, behalve op Sjabbat. De loelav moet in de rechterhand worden genomen en de etrog in de linkerhand met het kroontje naar beneden. Dan moet de etrog worden omgekeerd en samen met de loelav worden vastgehouden en daarmee zwaaien in zes richtingen, van het lichaam af en weer naar het lichaam toe.c. De oesjpiezien, dit zijn de symbolische gasten, één voor iedere dag van het feest. Het is oorspronkelijk een kabbalistische traditie, omdat iedere gast wordt beschouwd als een vertegenwoordiger van een sefiera (een goddelijk aspect). De gasten zijn: Avraham, Jitschak, Jaakov, Joseef, Mosje, Aharon en David. Ieder van hen voegt een bijzondere mystieke betekenis aan de dag toe. Tegenwoordig kennen we ook vrouwelijke oesjpiezien. Hiertoe behoren Sara, Rachel, Rebecca, Lea, Mirjam, Abigail en Ester. Een andere symbolische betekenis is het feit dat alle oesjpiezien zwervers zijn geweest en dat legt weer de verbinding met de tocht door de woestijn.Het is de gewoonte om op Soekot in sjoel Kohelet (Prediker) te lezen, één van de vijf megillot. Prediker waarschuwt steeds tegen het teveel waarde hechten aan werelds bezit en dat is misschien ook de boodschap van de soeka: weelde en rijkdom in huis houden niet in dat je dan ook veilig bent.In de tijd van de Tempel werd er dagelijks een ritueel uitgevoerd, waarbij water werd geput, simchat bet hasjo’ewa, de vreugde van het scheppen van water, het brengen van een plengoff