Stagnatie en doorbraak

Tom Spiero heeft kritiek op het Dossier Midden-Oosten op de site van NRC Handelsblad maar roemt het idee van de burgemeester van Tel Aviv/Jaffo om de vacatures van zowel de Asjkenazische als de Sefardische opperrabbijn van Tel Aviv te laten vullen door één opperrabbijn.

Een gewone week in Israël is iets heel anders dan een gewone week in Nederland. In Israël is een gewone week een week met beschietingen, militaire acties en verijdelde zelfmoordaanslagen. Met name met dat laatste werden belangrijke successen geboekt. Het belangrijkste was de arrestatie van twee jeugdige inwoners uit Jenin afgelopen donderdag, die met tien kilo aan explosieven onderweg waren naar een disco in Haifa. Op de bewuste avond waren vierhonderd tieners aan het dansen in het voorgenomen doel. Ook gebruikelijk is de publicatie van opinieonderzoek, meestal uitgevoerd in opdracht van een van de grote sensatiebladen. De week begon met een afwijzing door een meerderheid van de ondervraagden van de bezetting van Orient House. En de week werd afgesloten met een peiling die ons vertelde dat zeventig procent ontevreden was met Sjaron en vijftig procent vond dat hij harder moest optreden. Die zeventig procent is ontevreden omdat Sjaron zijn verkiezingsbelofte niet waar maakt: ?Sjaron: voor vrede en veiligheid?.Die campagneleus brengt mij naar Nederland. En naar de anti-Israëlische opstelling van de Nederlandse media die ik ? en met mij veel bezoekers van joods.nl ? te vaak waarneem. In een achtergrondstukje werd de leus ?Laat de IDF winnen? toegeschreven aan de campagne van Sjaron. Dat is onjuist. Dit is een slogan van de militante kolonisten op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza. Ik geloof eenvoudig niet dat zo?n fout per ongeluk gemaakt wordt. Naar mijn smaak is NRC Handelsblad de beste krant van Nederland. Met Salomon Bouman en Joris Luyendijk worden de lezers goed bediend in de voorziening van achtergrondinformatie over de regio en het conflict tussen Palestijnen en Israëli?s. Ik ben het geregeld oneens met de analyses van beide. Dat suggereert, het zij toegegeven, een zorgvuldige benadering. Het Dossier Midden-Oosten daarentegen ? te vinden op de web site van NRC Handelsblad (zie: NRC Handelsblad: Dossier Midden-Oosten ) – is een ander verhaal. Daarin wordt o.a. in het onderdeel ?Geschiedenis van het conflict? de indruk gewekt ? u ziet dat ik mijn woorden zorgvuldig kies – dat het woord ?jood? zoveel mogelijk gemeden moet worden. Wat vindt u van dit voorbeeld: bij de verwijzing naar de Balfour Declaration wordt hieruit geciteerd dat de Engelse regering ?de vestiging van een nationaal tehuis voor het zionistische volk" van harte ondersteunt. Naar de oorspronkelijke tekst kan doorgeklikt worden. Daardoor kunnen we zelf vaststellen dat NRC Handelsblad om haar moverende redenen ?Jewish? vertaalt door ?zionistisch?. Onder ?Conflictpunten? treft u onder andere drie kaartjes aan, getiteld: Situatie 1947, Situatie 1967 en Huidige Situatie. Het eerste kaartje vind ik kwaadaardig omdat het niet de situatie 1947 laat zien, maar het door de VN in november 1947 aangenomen verdelingsplan. Omdat dat plan door de Arabische partijen werd verworpen heeft die situatie dus nooit bestaan. Overigens, wanneer je het kaartje door aanklikken vergroot, blijkt ook dat de titel ?Situatie 1947? niet gehandhaafd is. Tot slot: weer onder ?Geschiedenis van het conflict? wordt in het kader van dat zelfde verdelingsplan bericht dat ?één deel voor zionistische zionisten? bestemd is. Ik verwijt de samensteller (m/v) van dit Dossier, dat hij probeert te ontkennen dat Israël de Joodse Staat is en dat hij de minder ingevoerde lezer wil doen geloven dat de immigranten uitsluitend bestonden uit ideologisch geïnspireerde mensen. De voor de landen van herkomst beschamende werkelijkheid is echter dat deze immigranten meestal naar Israël kwamen om het vege lijf te redden, daarin voor en na de Tweede Wereldoorlog gedwarsboomd door Engeland.He