Foto’s vertellen een eigen verhaal. Ze hebben grote kracht en spreken meer tot de verbeelding dan tekst. Foto’s hebben daarom een grote invloed, op de beeldvorming, op de emotionele betrokkenheid van het publiek. De keuzes voor bepaalde foto’s zijn dan bepalend voor het beeld dat wordt geschapen. Die keuzes worden echter niet alleen op grond van inhoudelijke argumenten gemaakt. Wij vroegen Harry Blom, redacteur Buitenland bij de Telegraaf, naar de overwegingen die een redacteur maakt bij het uitkiezen en plaatsen van nieuwsfoto’s.
Een paar opmerkingen over het uitzoeken van foto’s – bij De Telegraaf, al zal de procedure weinig afwijken van die bij andere kranten.Wat je altijd zoekt – en niet altijd vindt -is een opvallende foto, een eye-catcher. Op de buitenlandredactie zal dat vanzelfsprekend een buitenlands onderwerp zijn. De voorpagina van de krant heeft dat argument van "eye-catching" zelfs nog sterker en heeft daarnaast in 99 van de 100 gevallen kleur.Een tweede argument – voor buitenland – is als het even kan niet vrijblijvend te zijn, maar je verbondenheid met het nieuws, met de wereld uit te drukken. Dus minder tulpen en schaapjes, helaas meer honger en ellende. De foto mag (liefst) niet te gruwelijk zijn. Doden (nog erger: dode kinderen) zijn praktisch taboe.Gezien de beperkte ruimte voor buitenland zal vrijwel nooit hetzelfde onderwerp twee dagen achtereen de hoofdfoto vormen. Een foto moet goed van kwaliteit zijn: scherp, met voldoende contrast om in zwart-wit goed uit te komen. Hij mag niet onduidelijk of verwarrend zijn. Een gezicht is altijd beter dan een menigte; een foto zonder mensen geniet niet de voorkeur. We proberen zo min mogelijk "staatsiefoto’s" mee te nemen, maar daar kom je niet altijd onder uit.Als een foto een "must" is, worden vanzelfsprekend alle argumenten overboord gezet.Harry Blomredactie buitenland van de Telegraaf
Het hoe en waarom van nieuwsfoto’s
Advertentie (4)












