Op 17 september vindt in Felix Meritis het filmfestival ‘ Israëli cinema now’ plaats. In een zestal recente grote en kleine speelfilms en documentaires geven jonge Israëlische filmers een scherp, soms kritisch maar altijd respectvol beeld van de maatschappelijke werkelijkheid waarin zij leven.
Sinds de stichting van Israël in 1948 hebben de Israëlische kunstenaars te kampen met zware en onzekere werkomstandigheden, voortdurend belaagd door externe en interne conflicten. Wie de creatieve inhoud afzet tegen de politieke gebeurtenissen, ziet een doorlopende spanning tussen politieke en sociale thema’s. Deze tweedeling wordt nog duidelijker in het geval van de Israëlische filmindustrie van de afgelopen decennia.
In dit programma tonen wij films die zich verdiepen in het Israëlische verschijnsel van een sterk gelaagde maatschappij, geconcentreerd in een klein landje. De films gaan in op de vraag welke invloed deze pluraliteit heeft op de Israëlische cultuur als geheel. Wat hebben de verschillende culturen elkaar te zeggen? De films behandelen de voornaamste gespreksthema’s in de hedendaagse Israëlische maatschappij en de verhalen die daarbij horen: een jonge Ethiopische immigrant die opgroeit in een blanke omgeving; een door godsdienst verscheurd gezin dat voor zijn identiteit vecht; een filosoof die verlangt naar de taal van zijn kindertijd; en de spanning tussen een Indisch en een Marokkaans gezin die wordt opgelost door sport. De films die wij hebben gekozen gaan over klemmende wereldvraagstukken als integratie tegenover assimilatie, orthodoxie tegenover secularisme en de verantwoordelijkheid van kunstenaars om deze thema’s in hun werk uit te drukken.
Jonge Israëlische filmregisseurs geven vorm aan hun samenleving, waarbij ze op een scherpe, kritische en respectvolle manier hun cameralens gebruiken. Deze films tonen het gewone leven, met de meest universele thema’s en vertrouwde twijfels: vragen over leven, kunst, God, liefde en politiek. Ze bieden u een beeld van een Israëlische werkelijkheid die u misschien nog niet kent.
Bertholt Brecht beweerde dat ‘kunst geen spiegel is die aan de werkelijkheid wordt voorgehouden, maar een hamer om haar vorm te geven’. U zult misschien verbaasd of teleurgesteld zijn over de alledaagsheid van de jongste Israëlische speelfilms, en zich afvragen waarom ze zich niet bezighouden met de grote conflicten die hun leven beheersen. Maar ze gaan wel degelijk over de grote conflicten van hun leven. Alleen zijn dat er zoveel en zijn ze niet altijd bekend bij de waarnemer van buiten.
Dit programma biedt de kans om met behulp van die metaforische hamer de vooringenomenheid en onwetendheid over het leven in Israël te doorbreken.
| Op het programma:
10.30 uur Shlomi, een puber van 16, heeft de zorg op zich genomen voor zijn rusteloze moeder, zijn dienstplichtige broer en een dementerende grootvader. En dan wordt hij verliefd op een buurmeisje. 12.30 uur – Dag en nacht (Jom valaila) Het bijzondere verhaal over ee
Advertentie (4)
SELECTIE VAN DE REDACTIE |
