Donderdag 21 september, de dag van vrede,had het Joods Marokkaans Netwerk Amsterdam (JMNA) een bijeenkomst georganiseerd met het thema: Hoe gaan wij verder na de crisis in Libanon? CDA-kandidaat Marjolein Hak was een van de ruim 80 aanwezigen en stuurde joods.nl een kort verslag.
De oprichting van de Joods Marokkaanse Alliantie in Amsterdam, na pijnlijke incidenten en anti Semitische uitingen op scholen, is een erg goed en belangrijk initiatief. Het heeft de Joodse en Marokkaanse Nederlanders mogelijk dichter bij elkaar gebracht. Er blijkt veel ruimte te zijn om te praten over gevoelige onderwerpen, die in eerste instantie onbespreekbaar leken.
In de inleidingen werden de diverse standpunten ingenomen. Harry van den Bergh waarschuwde dat, wanneer een Jood of Arabier een bepaalde uitlating doet, men niet direct moet generaliseren. Mohammed Rabbae noemde Yeshayahu Leibowitz die in de jaren 80 de inval in Libanon afkeurde, terwijl Arabische leiders niets van zich lieten horen. Mohammed Cheppih vroeg zich af of men binnen eigen kringen wel kritisch genoeg is, hetgeen volgens hem wel degelijk gepaard gaat het voeren van dialoog met vertegenwoordigers van terroristische organisaties. Anet Bleich, tenslotte, roemde JMNA om haar moedgevende initiatief.
De avond werd na felle discussies afgesloten met het uitspreken van goede voornemens door diverse bezoekers. De bedoeling is immers dat de onderlinge dialoog door activiteiten van JMNA als een olievlek uitbreid. Ook buiten Amsterdam.
Het CDA, die zich deze avond liet vertegenwoordigen door Tweede Kamerkandidaat Marjolein Hak, kijkt zeer positief tegen deze ontwikkelingen aan. Het CDA wil een respectvolle maar tegelijk “kritische” dialoog tussen vele religies en levensbeschouwingen bevorderen. En bijeenkomsten zoals van de JMNA zijn daar een goed voorbeeld van. Het CDA wil zich tevens inzetten voor de geïnstitutionaliseerde dialoog tussen Europa en organisaties uit de islamitische wereld.
Wat Hak opviel dat was de harde zakelijkheid van de heren versus de sociale noot die met regelmaat door de enige vrouw in het forum werd ingebracht. Deze hardheid maakte dat een van de vrouwelijke aanwezigen stelde dat ze nu nog steeds geen inspiratie had ten aanzien van het probleem hoe haar kinderen rond gevoelige onderwerpen op te voeden. De vraag rees derhalve hoe een dialoog onder vrouwen zou verlopen?
