Di Gojim schrijft geschiedenis

Het gerenommeerde Nederlandse klezmerorkest Di Gojim verzamelde in de op oude LP’s ondergebrachte muzikale schatkamers van Sziged, Maramuresh en Banat bijna vergeten ontroerende liederen en virtuoze dansen, liet ze door o.a. Herman Pieter de Boer van nieuwe Nederlandse teksten voorzien. Dat werd het theaterprogramma ‘Ergens’.

Een groep muzikanten belandt in een treinwagon. De trein slaat op hol, verdwijnt spoorloos in een tijdgat en komt in een droomwereld terecht. Met een combinatie van muzikaal vakmanschap, emotie en humor bewijst Di Gojim het spoor zeker niet bijster te zijn!Dick Laning schreef in de Zwolse Courant een recensie.Het is kwart voor acht op de stationsklok in het decor van Ergens. Een plat Hollands landschap raast voorbij op het filmscherm. Als de trein stopt in Sneek, stapt een stel muzikanten in dat even later verwilderd arriveert op het podium van schouwburg Ogterop in Meppel. En waar we morgen zullen zijn dat weet god alleen, klinkt het uit zes mannenkelen.Di Gojim is zowat de oudste representant in Nederland van de klezmer-revival. Maar het programma "Ergens" is niet meer zo uitgesproken Jiddisch als alle vorige theaterconcerten van dit orkest. Of beter gezegd, dit doet niet meer zo Jiddisch aan. De muziek is losgeweekt van de nostalgie en de overwegend melancholieke sfeer van de Joodse volksmuziek. Niet in de laatste plaats door de Nederlandse teksten.Als de hilariteit van de eerste minuten verstomt, blaast Sjaak van der Reijden een fluwelen toon op zijn bugel en zingt Jaap Mulder ‘Mijn vlinder, ze is uitgevlogen’. Het is dit lied dat meteen duidelijk maakt dat Di Gojim een nieuwe balans heeft gevonden. Met het vorige programma "Oostenwind", sloeg het ensemble een totaal nieuwe weg in door oorspronkelijke, Nederlandse, teksten te gebruiken. Een grote gok, omdat het Jiddisch en daarmee de volkse sfeer verdwenen. "Oostenwind" blijkt nu een tussenstap te zijn geweest. Met "Ergens" komt het zestal als herboren uit de strijd in misschien wel het beste programma dat ze ooit hebben gemaakt.Ten eerste is er de muziek die nog altijd virtuoos is en ook zo wordt gespeeld. Een enorme hoeveelheid instrumenten gaat van hand tot hand. Dan is er het decor dat ronduit vernuftig is en de musici tal van mogelijkheden biedt om theatraal uit te pakken. In "Ergens" zitten een paar werkelijk briljante vondsten, die te leuk zijn om te verklappen.Het verhaal van een op hol geslagen trein die de muzikanten in de vreemdste situaties brengt doet er eigenlijk niet zoveel toe. Het belangrijkste verhaal dat Di gojim hier vertelt is die van hun eigen muziek. En wat nog veel meer betekent: Di Gojim schrijft geschiedenis. Want waar eerder de pareltjes werden geplukt uit bestaande, vergeten verhalen, voegt de band nu haar eigen verhaal toe aan de Jiddische cultuur. Een verhaal dat muzikaal gezien de kern raakt van de klezmer, maar dat geschreven is in deze tijd.Als de trein stopt, blijkt de laatste halte de voorgevel van het theater. Het nog steeds uitgelaten stel muzikanten blaast de luisteraars uit tot aan de kapstok, een mooi verhaal rijker.De volledige speellijst van ‘Ergens’ is te zien op www.digojim.nl.Zie voor meer informatie over Di gojim hun eigen website.