Fascisme, Abu Jahjah en Israël

Gewoonlijk schrijft Tom Spiero over Israël. Een heel enkele keer kan hij het niet laten commentaar te geven over wat in Nederland de gemoederen in beweging brengt. Deze week komt wat beide landen aangaat erg dicht bij elkaar.

Mag ik u een voorbeeld noemen van het goede dat Duitsland ook heeft voortgebracht? De Einheitsgemeinde. De gemeente waarin orthodox en liberaal samen komen. Waarin het gezamenlijke belangrijker blijkt te zijn dan het verschil. Het is een bijzonder ? sommigen zullen zeggen on-joods ? verschijnsel. Wij zijn namelijk veel eerder geneigd tot uitsluiting dan tot insluiting. Dat blijkt niet alleen in de geloofsgemeenschap, maar ook in de gemeenschap die we als volk vormen. En dat blijkt ook onder Zionisten. Ik zie dat als onze zwakte, niet onze kracht.Mijn vorige column, waarin o.a. drie vooraanstaande Likudniks ? te weten: Netanyahu, Hanegbi en Livnad ? door mij bij het fascistische kamp werden ingedeeld, heeft uit de kring van Likud Nederland tot protest geleid. Dat is om meer dan een reden jammer. Want zo komen we geen steek verder. Man en paard moeten genoemd worden. Bij mijn weten heeft David Ben Gurion de voorman van wat toen de oppositie was, Menachem Begin, z.l., nooit bij naam genoemd of zelfs maar bij naam naar hem verwezen. Dat was fout. Want Menachem Begin heeft zich doen kennen als een onvervalst democraat. Ook zijn zoon, Benyamin ? Bennie ? Begin, heeft zich ? met zijn abjecte ideeën ? als zodanig doen kennen.In de jaren voor de stichting van de Staat en in de eerste decennia daarna, hadden Links en Rechts iets gemeen wat daarna eigenlijk vooral aan Links werd toegeschreven. Beide kampen geloofden in de maakbare samenleving. Beide hadden het ? eigen ? gelijk in de zak. Opvoeding, onder andere met behulp van strak georganiseerde jeugdbewegingen, zou de rest doen. Socialisme en fascisme stonden zo tegenover elkaar. Het dient geen doel om, wanneer het fascisme in herinnering wordt gebracht, deze stroming als onnoembaar af te doen omdat zij synoniem zou zijn met het Duitse Nationaal-Socialisme. Dat is onzin. Het fascisme is een stroming die in zeer brede ? ook joodse ? kring werd aangehangen en die gebaseerd is op een andere dan democratische maatschappelijke ordening. Door haar associatie met het Nationaal-Socialisme heeft het fascisme een slechte naam gekregen. En dat moet, wat mij betreft, ook maar zo blijven. Dat wil niet zeggen dat zij geen aanhang meer geniet. Hetzelfde is uiteraard waar voor links ondemocratisch gedachtegoed. Het is in de eerste plaats aan de democratische krachten in beide kampen om attent en in oppositie te zijn tegen ondemocratische kandidaten binnen de eigen beweging. Maar niet aan hen alleen.Op zondag 2 maart, waren Martin van Creveld, Abu Jahjah en Hans van Mierlo te gast bij Buitenhof, het discussieprogramma op Nederland 3. Martin van Creveld, de wereldberoemde militair historicus van de Hebreeuwse Universiteit in Jerusalem, sprak zich uit tegen een oorlog met Irak. Abu Jahjah sprak zich uit tegen het voortbestaan van de Staat Israël. Ruben Vis, NIK secretaris en VVD kandidaat voor de Provinciale Staten van Noord-Holland, had in het NIW van die week al uitgesproken dat Jahjah misbruik maakt van de democratie. Met beiden ben ik het niet eens. Vis schrijft dat hij zich als jood bezorgt maakt. Dat hoeft niet. Hij zou zich als democraat zorgen moeten maken. Maar dat doet hij niet. Verwarring alom. Jahjah heeft het democratische recht zich tegen het bestaan van de Staat Israël uit te spreken. Hij mag van mij roepen dat in de Palestijnse vluchtelingenkampen met huissleutels uit Yafo gezwaaid wordt. Mijn mechotten, die uit Bagdad komen, hadden geen tijd om de sleutels mee te nemen. Ik geloof niet dat de AEL in Nederland veel stemmen zal gaan trekken. De uitspraken van Abu Jahjah hebben tot veel reacties geleid. Hij heeft daardoor meer aandacht gekregen dan hij verdient. Wat de Nederlandse samenleving veel meer in beroering had horen brengen, is het fe