Joodse Filmdag

Op zondag 9 maart a.s. organiseren de Gooise Nesjomme en Filmtheater Hilversum voor de vierde keer een ?Joodse Filmdag?.Onder de films bevinden zich een exclusieve voorpremière (?Max?) en enkele documentaires die speciaal voor deze dag uit het buitenland zijn gehaald.

Tussen ongeveer 16.00 en 20.00 uur wordt de dag als vanouds muzikaal opgeluisterd door de Klezmer-band ?Ot-Azoj?. De groep speelt melancholieke, bruisende, hartverscheurende en hyper-extatische klezmer, die de Filmdag de twee vorige jaren ook al tot een feest maakte. Hun naam is een jiddische uitroep die staat voor ?het is nu eenmaal zoals het is?. ?Got azoj? ? Het is goed zoals het is ? is daarop in een van hun nummers de repliek.Het programma ziet er als volgt uit:11.30 u: Into the arms of strangers13.45 u: Dust + Mémoires incertaines15.00 u: De maalstroom16.30 u: A tickle in the heart18.00 u: Joods buffet19.30 u: Late marriage21.30 u: MaxToegang: € 6,-, CJP/Pas-65: € 5,25Buffet: € 8,-(?Dust + Mémoires incertaines?: € 4,50. ?De Maalstroom?: € 3,50.)Kaarten dienen uiterlijk 30 minuten voor aanvang afgehaald te zijn.Filmtheater Hilversum is gevestigd in het Gooiland-gebouw, naast de Schouwburg (Luitgardeweg, hoek Emmastraat). Tel. 035-6235466.Reserveren (ook voor het buffet) is tot en met vrijdag 28 februari mogelijk bij de Gooise Nesjomme (tel. 035-6942521 of 035-5414750 of wr10179@wol.nl). Vanaf zaterdag 1 maart kunt u alleen nog rechtstreeks bij het Filmtheater reserveren: tel. 035-6235466 (24 u per dag).Over de filmsMaxMet ?Max? hebben we een exclusieve voorpremière: pas in april zal deze film in Nederland uitkomen. Deze gedurfde film is het regiedebuut van een Nederlander die al jaren als scenarioschrijver in Hollywood werkt: Menno Meyjes. (Zijn bekendste script is dat voor Spielbergs ?The color purple?.) ?Max? vertelt over een beslissende periode in het leven van? Adolf Hitler. München 1918. Max Rothman heeft in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog zijn rechterarm verloren. Zijn hoop op een carrière als kunstschilder moest hij daarmee opgeven. In een lege fabriekshal is hij een galerie begonnen voor moderne kunst, waar hij het werk verkoopt van Dada-schilders als George Grosz en Max Ernst. Hij voelt zich meer Duitser dan jood en is net als bijna al zijn landgenoten geschokt door de zware gevolgen voor zijn land van het verdrag van Versailles.Op een dag ontmoet hij een medeveteraan, die net als hij bij Ieper heeft gevochten. Maar deze sjofele jongen had geen rijke familie om naar terug te keren. Hij is als korporaal in het leger gebleven om daarmee tenminste kost en inwoning te hebben. Hij hoopt kunste-naar te worden, maar als Max zijn portfolio doorkijkt, ziet hij slechts traditionele, haast kitscherige tekeningen. Slechts in zijn tekening van het front voelt Rothman iets doorklinken van de woede en verbittering die deze jongen, die luistert naar de naam Adolf Hitler, duidelijk merkbaar koestert. ?Graaf dieper. Ga op zoek naar je authentieke stem?, houdt Max hem voor.Maar Adolf heeft een andere uitlaatklep gevonden, waarmee hij zich makkelijker uit dan met de schilder-kunst: de politiek. Zijn kapitein Mayr heeft in de gaten dat korporaal Hitler de gave van het woord heeft. Hij vraagt hem op te treden als woordvoerder voor een politiek partijtje dat hij net mede heeft opgericht, de NSDAP. Hitler ontdekt dat hij snel de zaal meekrijgt als hij begint over de ?joodse kwestie?.Meyjes heeft, zoals te verwachten, kritiek gekregen op zijn film: hij zou Hitler te ?menselijk? hebben voorgesteld. Maar het punt is natuurlijk dat Hitler in 1918 ook nog een mens was, ook al keek hij met afgunst naar de joden en leefde hij zich uit in het schetsen van uniformen, insignes en futuristische gebouwen. Zijn contact met Max (een figuur die niet werkelijk bestaan heeft, maar is ?samengesteld? uit verschillende historische personages) had te weinig invloed op hem om hem richting te geven in