Jesaja wordt vaak als onheilsprofeet getypeerd, maar dat is niet juist. Hij vervulde juist zoals de profeten in andere gebieden in het oude Midden Oosten een belangrijke, publieke functie. Die droegen bij aan de publieke opinie, bewaakten het welzijn van de staat en maakten deel uit van de religieuze gevestigde macht.
Tot deze conclusie komt Matthijs de Jong in zijn proefschrift Isaiah among the ancient Near Eastern prophets, waarop hij donderdag aan de Universiteit Leiden hoopt te promoveren.
Voor het beeld van Jesaja als onheilsprofeet waren de gebeurtenissen in de zesde eeuw voor Christus doorslaggevend, zoals de verwoesting van Jeruzalem. Die leidden ertoe dat de vernietiging van Juda en Jeruzalem werden voorgesteld als straf van God voor een ongehoorzaam en slecht volk. Daardoor werd de profeet voorgesteld als iemand die slechts onheil aankondigde.
Bron: Trouw
