De Abulafia familie?

De figuratief-politieke schilderijen van David Goss: confronterend op het tweede gezicht.

Als kijker wordt je niet opgenomen in het geheel, maar blijf je een toeschouwer, al is het alleen alleen doordat geen van de geportretteerden de kijker aankijkt. Ook komt het kleurgebruik niet overeen met de aard van de voorstelling. Bij een dergelijke voorstelling verwacht je warme kleuren in plaats van de kleuren blauw en wit. Als kijker blijf je je afvragen wie deze familie is en waarom zij is afgebeeld.David Goss is geboren in Zuid Afrika in 1966. Zes jaar later maakte hij aliyah en tegewoordig woont hij in Tel Aviv. In 1990 studeerde hij af aan de Hebrew University in Jeruzalem Hij studeerde daar bedrijfskunde. Oorspronkelijk was hij niet van plan om in Israël naar een kunstakademie te gaan. Daarom koos hij voor een andere studie die hij tijdens zijn diensttijd kon volgen. Na het leger besloot hij uiteindelijk toch. aan de Bezalel akademie te studeren.Goss heeft ‘De Abulafia familie’ geschildert toen hij in 1993, in het kader van een uitwisselingsprogramma, in Nederland was. Naar aanleiding van een kleurenfoto die hij in een krant had gezien, was Goss al in Israël aan dit schilderij begonnen. Op de een of andere manier ging het niet. Hij nam de foto mee naar Nederland en tijdens de acht maanden die hij aan de Hoge School voor de Kunsten in Den Bosch doorbracht werkte hij slechts aan dit ene schilderij. De scene doet hem een beetje denken aan de Nederlandse zeventiende eeuwse genreschilderijen. Goss koos ervoor om dit keer slechts de kleuren blauw en wit te gebruiken. De kleuren refereren naar het Deltfs blauw, de kleuren van het televisiescherm en tevens naar de kleuren van de Israëliesche vlag. Door de kleur uit de voorstelling te halen ontstond er meer afstand met het onderwerp. Maar meer afstand betekent in dit geval zeker geen onverschilligheid. Goss maakt vooral figuratieve-politieke schilderijen. Door te schilderen lost hij de problemen die hij om zich heen waarneemt niet op maar hij gaat ze ook niet uit de weg. Door heel langzaam te schilderen wordt het onderwerp/het probleem meer en meer een deel van zijn leven. Het wordt meer dan zomaar een foto, een snap-shot in een krant. Zo maakt hij zichzelf en tegelijkertijd het publiek bewust van problemen in de samenleving. Hij schildert ‘buitenlanders’ of ‘gastarbeiders’ afkomstig van waar dan ook; uit Turkije, uit Thailand… Het is nooit echt duidelijk om welke groep het gaat.Elke plaats ziet haar eigen omgeving en haar ‘eigen’ buitenlanders in dit schilderij Nederlanders zagen in de Abulafia familie, een Turkse familie in een entourage van Delfts porselein. Terug in Israël werd het schilderij gezien als een portret van een Palesteinse familie bekeken door infrarode kijker, wat de blauwe gloed verklaart.De verschillende interpretaties is precies wat Goss voor ogen heeft. Hij is sceptisch over alles en neemt niets aan voor wat het op het eerste gezicht lijkt te zijn. De naam die Goss aan het schilderij heeft gegeven is dan ook niet voor niets tweeduidig. De Abulafia familie is niet de echte naam van de familie op de foto. Abulafia kan zowel een arabische als een joodse (sefardische) naam zijn. Wie de oorspronkelijke (Egyptische) familie was en waarom zij met hun foto in de krant stonden doet er niet meer toe. Het is nu de Abulafia familie geworden, wie dat dan ook mogen zijn.Dit schilderij is momenteel tentoongesteld in het museum van de Universiteit van de Negev in Beersheva.