De column van Lea: Vechten voor je relatie is de moeite waard!

Ongelijkwaardigheid en afhankelijkheid zijn thema’s die in een relatie vaak aan de orde komen. Je begint aan een romantisch avontuur en je vraagt je soms af of je er goed aan gedaan hebt.

Foto: Jaime HaleguaHij daarentegen voelt zich volkomen afhankelijk van jou en gefrustreerd omdat hij op dit moment niet meer kan inbrengen dan de beste bedoelingen. Zo ontstaat er dan een relatie die scheef groeit, waarbij de een het gevoel heeft alles te moeten doen om de zaken te laten draaien en de ander zich schuldig voelt omdat hij kennelijk zijn partner zoveel last bezorgt.In plaats van de voordelen te zien van een man die thuis is gaan veel vrouwen soms klagen. Terwijl ze eigenlijk tevreden zouden moeten zijn omdat ze hun carrière niet hoeven in te leveren. En in staat zijn om te zorgen voor het gezamenlijk gezinsinkomen. Je kan als vrouw dan het gevoel krijgen dat je de regisseur bent van de relatie maar je moet je ook realiseren dat het in een relatie integreren niet in een paar maanden gebeurd is. Daar gaan soms jaren overheen.GEZAMENLIJK GEZINSINKOMEN????Een voorbeeld: "Het ging allemaal verschrikkelijk moeizaam. Hij werd steeds somberder van het niet aan de slag kunnen gaan. Dagen lang zat hij achter zijn computer omdat hij niets anders of beters te doen had. Praten over wat hem of mij dwars zat lukte niet echt, daarvoor waren we beiden te ontevreden. Ik heb wel het gevoel dat ik het steeds probeerde want het moest mijn systeem uit! Maar er kwam geen respons, ik kon totaal geen grip op hem krijgen en dat verweet ik hem. Maar ik keek niet naar mezelf, naar wat ik er aan kon doen om er voor te zorgen dat mijn partner zich beter en minder schuldig ging voelen. Als ik zonder werk zou komen te zitten en hij verdiende de kost dan was het toch ook ons gezamenlijk gezinsinkomen?"VERWACHTINGSPATROON…De vrouw deed alles om haar man zelfstandig en onafhankelijk te maken maar bereikte door haar gedram en gevit het tegendeel. Eigenlijk wilde ze dat hij weg zou gaan, dat hij zijn was uit de wasmand haalde, zijn computer inpakte en maar eens leerde om voor zichzelf te gaan zorgen. Toen dat ook werkelijk gebeurde viel zij in een gat. Want ze hield wel van hem en ze moest er niet aan denken dat er een andere vrouw in zijn leven zou komen. Ze bleven wel contact houden en af en toe deed hij wel eens wat voor haar en hun kind. Tot het moment kwam dat zij zich realiseerde dat ze hem helemaal niet kwijt wilde! Het paar besloot weer samen te gaan leven en ze hebben, naast een leven samen, ook een eigen leven. Met eigen hobby?s en vrienden, maar wel vanuit een basis van samen zijn. Ze hebben beiden hun verwachtingspatroon bijgesteld en ze praten per dag minstens tien minuten. Over de frustraties en teleurstellingen, over hun liefde en de toekomst.Zo werd hun leven luchtiger en gelukkiger. Zij vindt het niet erg om zo lang als het nodig is alleen voor het inkomen te zorgen en hij solliciteert vol goede moed. En is voor haar een grote steun net zoals zij dat voor hem is. En zo hoort het ook. Want in een relatie is er geen mijn en dijn maar ‘ons’.Met de vriendelijke groeten van Lea PagrachInspiratiebron voor deze column: Elle, oktober 2002Stichting Jingles voor Joodse singles Telefonisch bereikbaar op maandag tussen 10 en 16 uur: 0182 68 99 12 Of per e-mail: stichtingjingles@zonnet.nlStichting Jingles bestaat vijf jaar en is een niet-commercieel relatiebemiddelingsbureau voor Joodse partnerzoekenden. Lea Pagrach-van Coeverden volgde een opleiding tot relatie-bemiddelingsconsulente en is als zodanig beëdigd. Inschrijving kost € 120, de bemiddeling is kostenloos. We kunnen u niet beloven dat we een partner voor u vinden, maar als u het niet probeert zult u het nooit weten! Vanaf januari wordt het aantal medewerkers van de stichting uitgebreid met zes consulentes. Voor een consulente bij u in de buurt kunt u via het centrale e-mailadres contact met ons opnemen.