Symposium Een Ander Joods Geluid

Zondag 14 januari organiseerden de bedenkers van Een ander joods geluid een symposium in Amsterdam. De bezoekers van het symposium zijn het niet eens met de koers die Israël op het moment vaart.

Op initiatief van AT-5-presentator Harry de Winter verscheen de advertentie in oktober in het NIW en het Parool. In december publiceerde een uitgebreide groep mensen een gelijksoortige advertentie in NRC Handelsblad, de Volkskrant en Trouw. Met de advertentie distantieerde een groep Nederlandse joden, onder wie bekende Nederlanders als Hedy d’Ancona, Hanneke Groenteman en Raoul Heertje, zich van de politiek van Israël. De Palestijnen begonnen 29 september met hun tweede intifada, de Al Aqsa-intifida genoemd.Palestijnse jongeren houden vanaf eind september dagelijks betogingen waarin zij Israëlische soldaten, nederzettingen en delen van Jeruzalem, bekogelen met stenen en molotovcocktails en beschieten. Volgens Harry de Winter en consorten reageert het Israëlische leger onevenredig hard op deze aanvallen. Inmiddels zijn er al meer dan driehonderd Palestijnen omgekomen, onder wie kinderen. Israëlische regeringsfunctionarissen zeggen dat het leger juist uiterst terughoudend is in het gebruiken van geweld.Ongeveer honderd mensen waren afgekomen op het symposium, georganiseerd door het Steuncomité Israëlische Vredesgroepen en Mensenrechtenorganisaties (SIVMO). Voormalig Midden-Oostencorrespondent Rob Simons, een van de vier sprekers van de bijeenkomst, drukte de algemene mening als volgt uit: "Israël is niet langer meer right or wrong my country. Wij kunnen alleen nog steun verlenen aan de Israëlische vredesorganisaties. Israël maakt misbruik van zijn macht in de bezette gebieden." Simons meent dat er maar één oplossing is: "Er moeten twee staten komen, Israël moet de bezette gebieden ontruimen en het leger terugtrekken uit die gebieden."Volgens Auschwitz-overlevende Hajo Meyer is Baraks politiek "erger dan een misdaad, het is zelfs fout". Meyer meent dat de politiek van premier Ehoed Barak totaal heeft gefaald. "Er is geen vrede, in Israël heerst alom onzekerheid en het land is daardoor ook geen vluchthaven meer voor joden uit de hele wereld," zei Meyer, die zichzelf "ex-vluchteling, ex-paria" noemt. "Natuurlijk zijn ook Palestijnen zelfvernietigend bezig," gaf Meyer toe, "maar wij identificeren ons meer met Israël. En Israël heeft alles te verliezen, de Palestijnen niets."Ook oud-hoogleraar Ido Abram liet zijn licht schijnen over het recente geweld en mogelijke oplossingen. Als er iets is wat joden niet zouden moeten doen, is het wel dat wat hun al die eeuwen is aangedaan, meent Abram. De oud-hoogleraar Educatie van en na de Sjoa heeft de oproep Een ander joods geluid overigens zelf niet getekend. "In Israël klinkt ook protest. Ook in Israël keren veel mensen zich tegen racistische voorvallen. Je kunt niet alle Israëli’s over één kam scheren. Een ander joods geluid is een heel bekend joods geluid voor mij. Daarom heb ik de petitie niet ondertekend," verklaarde Abram."Als Israël vrede wil met de Palestijnen zal het begrip moeten hebben voor het streven en de angsten van de Palestijnen. Het omgekeerde geldt natuurlijk ook." Volgens tegenstanders van Een ander joods geluid ligt daar juist de kern van het probleem.Volgens psychiater Theo de Graaf is de vernedering waaraan Palestijnen volgens hem dagelijks worden blootgesteld, een van de belangrijkste bronnen van extremisme. Palestijnse mannen zouden hun aanzien verliezen door werkeloosheid en onmacht. Hierdoor hebben Palestijnse jongeren behoefte aan macho- en vaderfiguren. Dat zou verklaren waarom op elke Palestijnse betoging portretten van Saddam Hoessein worden meegedragen. De psychiater had ook een andere originele verklaring voor het feit dat vele Palestijnen hun toevlucht nemen tot (extreem) geweld: aan hun tijd in Israëlische gevangenissen zo