“Aan het eind van de etappe zwaai ik met de Israëlische vlag.”

De jongensdroom van een Israëlische amateur-wielrenner wordt werkelijkheid: Shay Prankes-Lerman komt op maandag 22 juli met nummer 1289 aan de start van de de etappe voor amateur-wielrenners van de Tour de France.In de Israëlische krant Jediot Aharonot vertelt Shay de voorgeschiedenis.

"De Tour de France is mijn droom" zegt Shay Prankes-Lerman (31). "Mijn moeder is Française en haar familie woont in Parijs. Elk jaar gingen we naar mijn oma en opa in de tijd van de Tour de France. Opa was een echte ’tour-freak’. Mijn tweelingzuster en kleine zusje gingen met mijn moeder en oma winkelen, opa en ik zetten de televisie aan en keken naar alle rechtstreekse uitzendingen. Mijn opa legde me precies uit wie wie was en hoe de tactiek in elkaar zat."Maandag 22 juli wordt een deel van zijn droom werkelijkheid: Shay is de eerste Israëliër die tijdens de Tour de France deelneemt aan de etappe voor amateurs. De etappe, die plaatsvindt tijdens de rustdag van het officiëe circuit, heeft een lengte van 140 km, met veel klimmen en dalen.Waarom heeft hij zich ingeschreven?Shay: "Ik dacht altijd dat het niet mogelijk is om een deel van de Tour de France mee te fietsen. Ik was dit jaar in februari voor zaken in Frankrijk en kocht er zoals gewoonlijk de krant’L’Équipe. Er was een inschrijvingsformulier voor de amateuretappe in afgedrukt. Dit is mijn kans! dacht ik bij mezelf. Ik heb het formulier ingevuld, mijn nicht die dokter is ondertekende mee, en met de 50 euro inschrijfgeld bijgesloten heb ik het opgestuurd.Eerlijk gezegd dacht ik, toen ik weer thuis was, al niet meer aan mijn inschrijving, toen ik het formulier instuurde was ik er van overtuigd dat mijn kansen om geselecteerd te worden minimaal zouden zijn. Maar al na twee weken kreeg ik bericht dat ik mee kon doen. "Uw deelnamenummer is 1289. Succes".Toen ik route kreeg thuisgestuurd, in mosjav Nir-Baniem, ben ik behoorlijk geschrokken. Ik ben meteen keihard gaan trainen, vijf keer per week. Per week fietste ik zo’n 200-250 kilometer. Om me voor te bereiden op de bergen ben ik in de heuvels rondom Jeruzalem gaan fietsen en in de buurt van de Dode Zee. Nu leg ik per training minimaal 100 kilometer af. Ik ga ’s morgens om half vijf de deur uit, stop de fiets in de auto en kom om half zes aan in Arad. Daar laad ik mijn fiets uit en begin de afdaling naar Jam-Hamelach."En bergopwaarts fietsen?Shay: "Dat is allesbehalve makkelijk, maar wel een echte uitdaging. Het is te vergelijken met mediteren, je kunt niet van jezelf wegvluchten. Je komt een helling tegen die moeilijk is, je moet je daarop concentreren, je afsluiten van je omgeving. Ik kijk nooit naar boven, denk er niet aan hoeveel kilometer ik nog moet voor ik bovenben. Ik kijk altijd omlaag, concentreer me op mezelf. Het is een verrukkelijk gevoel om boven aan te komen."Shay fietst al vanaf zijn vijftiende jaar in clubverband, bij een wielrennersclub in Tel Aviv. In zijn leeftijdsklasse is hij altijd een van de beste geweest. Shay: "Als kind fietste ik voor mijn plezier, maar al vrij snel kwam ik tot de conclusie dat ik een te hoog tempo heb voor de anderen in de groep. Sinsdien fiets ik alleen. Toen ik tien jaar was heeft mijn vader, ook zo’n fietsfanaat, mij meegenomen met een fietstocht naar Masadah. Drie dagen alleen maar fietsen."Hij fietst altijd met een helm op. "Ik kan er niet tegen om te fietsen naast iemand zonder helm. Dat komt doordat mijn vader bij een ernstig fietsongeluk betrokken is geweest."Op welke plaats denkt hij te eindigen, op 22 juli?Shay: "Ik zal zeker niet als een van de eersten eindigen, ook omdat er veel beroepsrenners meedoen. Dat zijn wielrenners die niet in de echte Tour de France geplaatst zijn, die doen mee aan deze etappe. Ik denk dat ik er zo´n negen, negen-en-een-half uur over zal doen. De winaars zullen de etappe in ongeveer vijf-en-een-half uur afleggen, ongeveer tweemaal zo snel