Wie zijn nek uitsteekt…

"Dat is me niet in dank afgenomen, de column van vorige week. Hij was ook wat aan de scherpe kant, daar ben ik het wel mee eens. Ik geef het toe, te confronterend en wellicht te echt." Lea Pagrach in haar nieuwe column…

Foto: Jaime HaleguaWij weten hoe hard we werken voor de Joodse singles die onbedoeld alleen zijn. En gelukkig zijn er de tallozen die er wel in slagen een relatie te vinden, al dan niet door onze bemiddeling. Die ook eens naar zichzelf durven kijken en hun aandeel in het niet vinden van een levenspartner. Er zijn ook realisten die inzien dat wij geen wonderen kunnen later gebeuren. Was het maar waar!Een overvolle agenda bewijst dat we voorzien in een behoefte. En hoe zou het komen dat we geen concurrentie hebben? Is er werkelijk niemand die uit idealisme ook een bureau voor Joodse singles durft te beginnen? Niet voor het geld maar voor het geluk? De behoefte is zo groot…Het is beslist veel eenvoudiger om te schrijven over rozengeur en maneschijn, de prins op het witte paard en liefde op het eerste gezicht. Hierbij dan een praktijkgeval uit de blije hoek want die zijn er ook!Hij is veertig en zij zeven jaar jonger. Hoewel ze beiden uit dezelfde regio komen kennen ze elkaar niet. Ze begeven zich niet zo in Joodse kringen. Vroeger wat meer, maar nu ze bezig zijn met hun carrière komt het er niet zo van. Toch zijn ze beiden het alleenzijn zat. Hij werkt als advocaat en zij als management assistent. Hij woont vanaf zijn geboorte in dezelfde stad, zij doorliep de middelbare school in het buitenland waar haar vader woont en studeerde in Nederland. Beiden komen uit een gezin waarvan de ouders zijn gescheiden, beiden hebben een ?stief?-ouder. En beiden hebben een innige partnerwens en zijn bereid te werken aan een goede relatie. Ze weten dat het niet makkelijk is om twee levens in elkaar te vlechten; ze weten ook dat ze beiden concessies zullen moeten doen. Beiden hebben ook niet voor zich gezien hoe het is om een gelukkig huwelijk te hebben.Maar ze hebben ook het besef zich te realiseren dat, als de relatie eenmaal goed is, ze beiden tot volle ontplooiing zullen komen. En natuurlijk zullen kinderen de relatie bekronen.We stellen ze aan elkaar voor en na de eerste ontmoeting blijkt het al ?raak? te zijn. Jawel hoor, het klikt, ze hebben veel gelachen en gesproken. En ze zien elkaar beiden wel zitten. Ze gaan er van uit dat ze het helemaal gaan maken. Er is wel wat gebakkelei over hoe het gaat met verhuizen, wie er parttime gaat werken omdat ze er niet in geloven kinderen in een crèche te dumpen, maar ach, dat hoort nu eenmaal bij een relatie. Dat het niet altijd koek en is vinden ze geen ramp. Dat de een een lager opleidingsniveau heeft dan de ander maakt ze niets uit. Want ze houden van elkaar. En ze zijn van plan dat een leven lang te doen. Dat zijn de makkelijkste ?klussen?, van die matches die voorspelbaar zijn en waarbij je bij voorbaat al een jubelgevoel voelt. Ja, ze bestaan echt.Wat is lastig?Maar het leukste zijn ?de moeilijken?, die waar ik het vorige keer over had. De dames en heren die vinden dat ze zo veel in hun mars hebben en een dito partner willen. Die vaak vergeten dat er ook nog liefde bij komt kijken. En dat, als de liefde er eenmaal is, de tegenstellingen wegvallen. Want je ziet zoveel ongelijke stellen heerlijk gelukkig zijn. Die het er voor over hebben om de tijd te nemen en een ander de kans tot kennismaking gunnen. Die niet laatdunkend en minachtend doen over anderen. Als zo iemand ons de tijd geeft en zelf geduldig is dan ben ik er zeker van dat we voor die mensen die echt bereid zijn zich in te zetten voor een relatie en zich realiseren dat het nooit vanzelf gaat, een partner zullen vinden. Want in deze is geduld een schone zaak. En redelijkheid. Maar als je dan een blij bericht krijgt dat de match die je maakte succesvol blijkt te zijn dan is de vreugde eens zo groot. En dat maakt dit werk weer heel erg leuk. En soms heb je minder goede tijden