Zo gelukkig

Terwijl… terwijl… terwijl…

Terwijl de situatie in Israël er niet beter op wordt. Terwijl ik, na anderhalf jaar, nog steeds ontzettende last van heimwee heb. Terwijl wij in het midden van een verhuizing zitten. Terwijl Bezeq op de een of andere manier niet in staat lijkt te zijn om de telefoonlijnen aan te sluiten. Terwijl de airconditioning toch opeens niet werkt. Terwijl het constant rond de veertig graden is. Terwijl de vissen het bad bezet houden omdat het aquarium nog niet is geïnstaleerd. Terwijl de geiten door ongehoord te mekkeren laten weten dat ze hun nieuwe verblijfplaats nog niet volledig accepteren. Terwijl de man die het voegsel tussen de badkamertegels zou aanbrengen niet goed is geworden, nooit meer een tweede poging wil wagen. Terwijl de grote vakantie is begonnen dus Ikea niet te bereiken is. En dat terwijl de zittingen in de stoelen het langzaam een voor een begeven. Terwijl nu dat we eindelijk verlost zijn van de tweehonderd schapen waar naast wij woonden, de nieuwe buren besloten hebben paarden in hun achtertuintje te gaan houden…Moet ik aan een liedje van Jasperina de Jong denkenMaandagmorgen kwart voor negenHet huis een rotzooi, buiten regenEn een wereld als een zweerVreemd dat ik me niet geneer,Zo gelukkigHet liedje gaat verder met de zinnen: Het is een raadselachtig iets, want waar slaat het op, op niets.Maar dat gaat in mijn geval niet helemaal op. Het slaat wel degelijk op iets. Het slaat op een wonder. Een wonder dat inmiddels niet meer ‘vooruit’ groeit, maar richting zijkant. Met name mijn rechterzij blijkt een geliefde plek om een voetje of handje te stoppen.Vanavond is er weer een les in de reeks ‘voorbereiding op de bevalling’. Dit keer gaat het over borstvoeding. We moeten een pop meenemen. Ik heb echter alleen een rood olifantje dat ik ooit van mijn grootvader heb gekregen. Zou dat ook mogen?