Vrede of gerechtigheid: deel 2

Vorige week belichtte Tom Spiero de Palestijnse kant van het huidige conflict. Deze week: de Israëlische kant.

Sinds het begin van de Al Aqsa Intifada is ook aan Israëlische kant veel veranderd. De voorstellen die in juni ? een eeuwigheid geleden ? in Camp David werden gedaan, werden afgewezen door Arafat. Er volgde geweld van Palestijnse zijde. Desondanks spraken de regering-Barak en de Palestijnse Autoriteit in Taba verder. De verdeelde Knesset wees het beleid van de regering-Barak af. Ariel Sjaron is nu minister-president van Israëls vijftiende regering en de elfde Israëli die deze positie vervult.Een aanzienlijk deel van het Israëlische electoraat heeft al een keuze gemaakt tussen vrede en gerechtigheid: zij kiest voor vrede. Een ander ? groter – deel is bereid geweest om voor een vredesregeling risico?s te nemen. Die bereidheid is de laatste maanden door het hernieuwde geweld getest en heeft de prioriteiten veranderd. Eerst rust in de straten en dan kijken we wel verder. De verkiezing van alleen een nieuwe minister-president stelde deze kiezers onvoldoende in staat hun standpunt in de stembus tot uiting te brengen. Zij bleven thuis. Een minderheid streeft naar gerechtigheid. Deze minderheid heeft een politieke invloed die haar omvang overtreft.Israëls politieke partijen lijken over het algemeen moeite te hebben de stemming onder de kiezers in deze te vertalen in praktische politiek. En de internationale gemeenschap geeft er regelmatig blijk van geen boodschap te hebben aan de Israëlische kiezer. So much for democracy.1>Degenen die gerechtigheid zoeken, baseren hun verlangen meestal op Tenach. Het land is ons door God beloofd en daar zal niemand tussen komen. Zij hebben stellingen betrokken in Hebron en ?politieke nederzettingen?. Die worden zo genoemd omdat hun aanwezigheid een politieke regeling bemoeilijkt, zo niet onmogelijk maakt. Tot dusverre heeft geen politieke combinatie het aangedurfd hen van het toneel te verwijderen. Dit ondanks het feit dat er geen regering in Israël is (geweest) die niet inziet dat dit zal moeten gebeuren. Er is onvoldoende draagvlak om dienstplichtigen blijvend voor de bescherming van deze kolonisten in te zetten. De bewoners van de nederzettingen in Gaza lijken door een zelfde religieuze bevlogenheid geïnspireerd te zijn als de kolonisten in Hebron, hoewel hún aanwezigheid uit Tenach niet te verklaren valt.De meeste Israëlische burgers verkeren op dit moment niet in een stemming waarin zij erg genegen zijn de Palestijnen tegemoet te komen. Onder de lezers van het ruimdenkende weekblad The Jerusalem Report is meer dan tachtig procent erop tegen Gaza minder strict af te sluiten. Dit houdt direct verband met de zorg om voortgaande aanslagen. Ondanks het voortdurende conflict met de Palestijnen zal, anders dan tot nu het geval was, van de Israëlische regering verlangd worden dat zij de binnenlandse problemen voortvarend aanpakt. Dat gaat dan om verdere versterking van de rechtstaat, werken aan een Grondwet, aanpakken van de sociale achterstanden en verbetering van het onderwijs. En deze lijst is niet volledig! Als dat niet gebeurt, zal de zojuist goedgekeurde afschaffing van de Wet op de Directe Verkiezing van de minister-president geen einde maken aan de vergaande erosie van de traditionele zionistische partijen.Reacties op deze column kunt u e-mailen naar: