In de documentaire ‘Mijn Jodenbuurt’ vraagt Filemon zich af hoe het gesteld is met de verdraagzaamheid in de wijk waar, van oudsher, veel Joodse mensen wonen. In zijn zoektocht stuit hij op meerdere antisemitische incidenten.
Hebben de terreuraanslagen van de afgelopen tijd de druk in de buurt opgevoerd? Is er een toenemende angst waarneembaar na deze aanslagen waarvan er sommige specifiek tegen Joden waren gericht? Wordt daarom de synagoge in de wijk permanent bewaakt? Filemon dompelt zich onder in zijn eigen wijk om antwoord te krijgen op deze vragen.
Mijn Jodenbuurt, 4 mei om 21.20 uur op NPO3
Antisemitisme in de Rivierenbuurt
Filemon: “Dat er in mijn buurt, temidden van de oorlogsmonumenten, nog steeds Joden worden uitgescholden en er zelfs ruiten ingegooid worden van Joodse winkels, had ik nooit gedacht. Mijn buurt leek altijd vredig, bijna gezapig. Maar blijkbaar kende ik de Rivierenbuurt niet. Blijkbaar lopen hier de spanningen op door de aanslagen op onze Westerse beschaving. Ik voelde me er altijd thuis en vind het verdrietig dat dit niet voor iedereen geldt.”
Littekens nog altijd zichtbaar
In de Tweede Wereldoorlog werden vrijwel alle Joden uit de Rivierenbuurt op transport gezet naar concentratiekampen. De littekens van deze afschuwelijke geschiedenis zijn zichtbaar aanwezig in de wijk. Niet alleen met het standbeeld van Anne Frank voor het huis waar ze ooit woonde, ook de zogenaamde ‘struikelsteentjes’ op de stoep herinneren aan de gedeporteerde families die er ooit woonden. Filemon spreekt met de jongeren in de Rivierenbuurt over deze geschiedenis en polst de hedendaagse sfeer in de wijk.
